مقایسه و ارزیابی کنترل کننده های ریزشبکه با رویکردهای مقاوم پیش بین و هوشمند در حضور عدم قطعیت و تاخیر ارتباطی

ریزشبکه ها به عنوان راهکاری موثر برای گذار به سیستم های قدرت پایدار و هوشمند با قابلیت کار در حالت های متصل و جزیره ای نقش مهمی در ارتقای قابلیت اطمینان و بهره وری دارند. این مقاله با هدف بررسی و مقایسه سه ساختار کنترلی متمرکز، توزیع شده و محلی به تحلیل، عملکرد، مزایا، معایب و حوزه های کاربرد هر یک می پردازد. روش پژوهش مبتنی بر مطالعات اخیر و تحلیل تطبیقی است. نتایج نشان می دهد استفاده از رویکردهای هوشمند و توزیع شده می تواند تاب آوری، پایداری و بهره وری ریزشبکه ها را در شرایط عدم قطعیت و تغییرات بار به طور چشمگیری بهبود دهد.

کلیدواژه ها:

ریزشبکه ، کنترل کننده های ریزشبکه ، منابع تجدید پذیر ، عدم قطعیت ، پایداری شبکه