پیش بینی مهارت های ارتباطی ناکارآمد نوجوانان خانواده طلاق بر اساس الگوهای ارتباطی خانواده

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین الگوهای ارتباطی خانواده با مهارت های ارتباطی ناکارآمد در نوجوانان خانواده های طلاق بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه نوجوانان خانواده های طلاق شهر گرگان در سال ۱۴۰۳ می باشد. حجم نمونه با ۱۰۰ نفر برآورد شد که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد که پس از توزیع در پایان تعداد ۱۰۰ پرسشنامه جهت تجزیه و تحلیل جمع آوری گردید. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه الگوهای ارتباطی خانواده ریتچی و فیتزپاتریک (۱۹۹۰) و پرسشنامه مهارت ارتباطی، بارتون جی ای (۱۹۹۰) استفاده شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و رگرسیون بوده است. برای آزمون فرضیه ها از رگرسیون خطی با استفاده از نرم افزار تحلیل داده های آماری SPSS نسخه ۲۳ استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد مهارت های ارتباطی ناکارآمد (B=۰/۴۸۳، P=۰/۰۰۰) قادر به پیش بینی الگوهای ارتباطی خانواده هستند بنابراین بین الگوهای ارتباطی خانواده با مهارت های ارتباطی نوجوانان خانواده های طلاق رابطه معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

الگوهای ارتباطی خانواده ، مهارت های ارتباطی ، نوجوانان ، طلاق