بررسی نقش هوش هیجانی در پیشرفت تحصیلی و سازگاری آموزشی

هوش هیجانی به عنوان یکی از عوامل غیر شناختی موثر بر موفقیت تحصیلی و سازگاری دانش آموزان با محیط آموزشی، در دو دهه اخیر مورد توجه گسترده پژوهشگران قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش هیجانی در پیشرفت تحصیلی و سازگاری آموزشی دانش آموزان مدارس شهرستان نهاوند به روش مروری انجام شده است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقاطع مختلف تحصیلی شهرستان نهاوند در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ می باشد. یافته های حاصل از تحلیل منابع معتبر نشان می دهد که هوش هیجانی با پیشرفت تحصیلی (r=۰.۴۹) و سازگاری آموزشی (۰.۶۳) رابطه مثبت و معنی داری دارد. همچنین خودتنظیمی تحصیلی به عنوان متغیر میانجی در این رابطه عمل می کند و ۷۵ درصد از واریانس سازگاری آموزشی توسط هوش هیجانی، تاب آوری و حمایت اجتماعی تبیین می شود. نتایج نشان می دهد که دانش آموزان با هوش هیجانی بالاتر، مهارت بیشتری در مدیریت استرس تحصیلی، برقراری روابط موثر با معلمان و همسالان و حفظ انگیزه تحصیلی دارند. بر اساس یافته ها، برگزاری کارگاه های آموزشی هوش هیجانی برای دانش آموزان و معلمان مدارس نهاوند به عنوان راهکاری اثربخش در بهبود پیشرفت تحصیلی و سازگاری آموزشی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، پیشرفت تحصیلی ، سازگاری آموزشی ، خود تنظیمی تحصیلی ، دانش آموزان