تاثیر پیوند عاطفی مادر-کودک و کیفیت رابطه هم والدینی بر رضایت از فرزندپروری با نقش میانجی انعطاف پذیری روان شناختی والدینی در بین مادران دارای کودک ۲ تا ۱۲ سال

زمینه و هدف: رضایت از فرزندپروری یکی از مهمترین شاخصهای سلامت روانی مادران و کیفیت روابط خانوادگی است که تحت تاثیر عوامل متعددی قرار دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر پیوند عاطفی مادر-کودک و کیفیت رابطه هم والدینی بر رضایت از فرزندپروری با نقش میانجی انعطاف پذیری روان شناختی والدینی در بین مادران دارای کودک ۲ تا ۱۲ سال شهر تبریز انجام شد. روش شناسی: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها توصیفی همبستگی از نوع مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه مادران دارای کودک ۲ تا ۱۲ سال در شهر تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که از میان آنها ۳۸۷ مادر با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل سیاهه دلبستگی مادرانه، مقیاس رابطه هم والدینی، پرسشنامه انعطاف پذیری روان شناختی والدین و مقیاس رضایت والدینی کانزاس بودند. داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری و رویکرد حداقل مربعات جزئی تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که مدل مفهومی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار است (شاخص نیکویی برازش برابر با ۰.۵۱۰). تمامی فرضیه های هفتگانه پژوهش تایید شدند. پیوند عاطفی مادر-کودک بر رضایت از فرزندپروری (ضریب مسیر برابر با ۰.۳۱۲) و بر انعطاف پذیری روان شناختی والدینی (ضریب مسیر برابر با ۰.۳۵۶) تاثیر مستقیم و مثبت داشت. کیفیت رابطه هم والدینی نیز بر رضایت از فرزندپروری (ضریب مسیر برابر با ۰.۲۸۴) و بر انعطاف پذیری روان شناختی والدینی (ضریب مسیر برابر با ۰.۳۲۸) تاثیر مستقیم و مثبت داشت. انعطاف پذیری روان شناختی والدینی با ضریب مسیر ۰.۴۱۸ به عنوان قوی ترین پیش بینی کننده رضایت از فرزندپروری شناسایی شد. همچنین انعطاف پذیری روان شناختی والدینی نقش میانجی جزئی در رابطه بین پیوند عاطفی مادر-کودک و رضایت از فرزندپروری (نسبت اثر غیرمستقیم به اثر کل برابر با ۳۲.۳ درصد) و نیز در رابطه بین کیفیت رابطه هم والدینی و رضایت از فرزندپروری (نسبت اثر غیرمستقیم به اثر کل برابر با ۳۲.۵ درصد) ایفا کرد. نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد که پیوند عاطفی مادر-کودک و کیفیت رابطه هم والدینی هم به طور مستقیم و هم از طریق افزایش انعطاف پذیری روان شناختی والدینی به رضایت از فرزندپروری منجر می شوند. بر اساس نتایج، طراحی مداخلات یکپارچه با هدف تقویت همزمان روابط عاطفی مادر-کودک، بهبود کیفیت هم والدینی و افزایش انعطاف پذیری روان شناختی مادران می تواند در ارتقای رضایت از فرزندپروری موثر باشد.

کلیدواژه ها:

پیوند عاطفی مادر کودک ، هم والدینی ، انعطاف پذیری روان شناختی والدینی ، رضایت از فرزندپروری