بررسی اثر ترکیبات هیومیکی و شیمیایی بر جمعیت پسیل معمولی پسته Agonoscena pistaciae و دشمنان طبیعی آن
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 26
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MDCONF11_124
تاریخ نمایه سازی: 26 شهریور 1405
چکیده مقاله:
پسیل معمولی پسته Agonoscena pistaciae (Hem: Psyllidae.) Burckhardt and Lauterer۱۹۸۹ آفت کلیدی و خسارت آور باغ های پسته ایران به شمار می رود. کودها و مواد غذایی می توانند کیفیت غذایی گیاهان را تغییر دهند. تغییرات کیفیت غذایی گیاه میزبان می تواند در کنترل جمعیت حشرات آفت اهمیت داشته باشد. مواد هیومیک به صورت غیر مستقیم حاصل خیزی خاک را افزایش می دهند. به منظور بررسی تاثیر ترکیبات هیومیکی و شیمیایی بر روی آفت پسیل پسته و دشمنان طبیعی آن، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کاملا تصادفی در باغ پسته واقع در شهرستان کندر در سال ۹۰ و ۹۱ اجرا شد. تیمارها شامل دو بستر کودی آلی (گاوی) و شیمیایی فسفات آمونیوم (در دو سطح با استفاده و بدون استفاده از ترکیب هیومیک تجاری به نام پارس هیومیک بودند. نتایج سال اول نشان داد که بین تیمارهای کود شیمیایی و حیوانی از لحاظ جمعیت پسیل اختلاف معنی داری در سطح یک درصد وجود داشت اما بین تیمارهای تغذیه شده با کود هیومیک و بدون هیومیک اختلاف معنی داری مشاهده نشد. اختلاف ها در سال دوم در سطح یک درصد کاملا معنی دار شد. کمترین جمعیت پسیل در تیمار کود حیوانی با هیومیک و بیشترین در تیمار کود شیمیایی بدون هیومیک گزارش گردید. جمعیت زنبور پارازیتوئید Psyllaephagus pistacia در تیمارهای کود حیوانی و شیمیایی در سال ۹۰ در سطح یک درصد و در سال ۹۱ در سطح پنج درصد با یکدیگر اختلاف معنی داری داشت. بیشترین جمعیت زنبور در سال ۹۰ و ۹۱ به ترتیب در تیمار کود شیمیایی با هیومیک و تیمار کود شیمیایی بدون هیومیک و کمترین جمعیت زنبور به ترتیب در تیمار کود حیوانی با هیومیک و تیمار کود حیوانی بدون هیومیک گزارش گردید. جمعیت این زنبور در هر دو سال بین تیمارهای هیومیک دار و بدون هیومیک اختلاف معنی داری نداشت. میانگین جمعیت شکارگران پسیل پسته شامل کفشدوزک ها، بالتوری سبز، سن های Anthocoridae و عنکبوت ها در سال ۹۰ بین تیمارها بدون اختلاف معنی دار و در سال ۹۱ بین تیمارها اختلاف معنی دار در سطح یک درصد گزارش گردید. بیشترین و کمترین جمعیت شکارگر در سال ۹۱ به ترتیب در تیمارهای کود شیمیایی بدون هیومیک و تیمار کود حیوانی هیومیک دار مشاهده گردید.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
علی اولیایی ترشیز
Department of Plant Protection, Academic Center for Education, Culture, and Research (ACECR)-Khorasan Razavi, Iran
مینا امامیان
Department of Plant Protection, College of Agriculture, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran
Mojtaba Hosseini
Jaber Ibn Hayyan Student Research Institute, Kashmar, Iran
