تاثیر نانورس بر خواص فیزیکی چندسازه چوب پلاستیک

نانوکامپوزیت چوب پلاستیک از اختلاط پلیمر به عنوان ماتریس و الیاف لیگنوسلولزی به عنوان تقویت کننده و سازگارکننده به عنوان عامل جفت کننده، ماتریس با استفاده از فناوری نانو حاصل می گردد که برخی از مواد افزودنی جهت بهبود و افزایش خواص کاربردی به آنها افزوده می شود. در این تحقیق اثر نانوذرات رس بر خواص فیزیکی و مکانیکی چندسازه چوب پلاستیک با استفاده از سبوس برنج و پلی اتیلن سنگین مورد پژوهش قرار گرفت. سبوس برنج یکی از پسمانده های محصولات کشاورزی می باشد که به طور طبیعی نسبتا فیبری است و برای آماده شدن و استفاده در تولید تخته به انرژی کمی نیاز دارد. برای این منظور نمونه ها در سطح ۳۰، ۴۰ و ۵۰ درصد سبوس برنج به عنوان ماده تقویت کننده و پلی اتیلن دانسیته سنگین به عنوان پلیمر و همچنین نانورس در سطوح ۰، ۳ و ۵ درصد و سازگارکننده MAPE به مقدار ۳ درصد وزنی ثابت مورد استفاده قرار گرفته و پس از مخلوط شدن توسط دستگاه اکسترودر دو ماردونه غیرهمسو گرد، اکسترود گردیدند؛ سپس در دستگاه خردکن به گرانول تبدیل شدند، در ادامه توسط دستگاه اتوکلاو خشک گردیدند، سپس جهت تهیه نمونه های آزمونی استاندارد از دستگاه قالبگیری تزریقی (RIM) استفاده گردید. نمونه ها تحت آزمایشات فیزیکی شامل مقاومت به جذب آب ۲ و ۲۴ ساعت قرار گرفتند. در آزمایشات فیزیکی نتایج نشان داد؛ کمترین میزان جذب آب بعد از ۲ ساعت مربوط به استفاده از ۵۰ درصد سبوس برنج و ۵ درصد نانورس می باشد و کمترین میزان جذب آب بعد از ۲۴ ساعت مربوط به استفاده از ۴۰ درصد سبوس برنج و ۵ درصد نانورس می باشد.

کلیدواژه ها:

نانورس ، چوب پلاستیک ، قالب گیری تزریقی ، خواص فیزیکی