بررسی و تحلیل تاثیر فناوری های واقعیت مجازی (VR) و واقعیت افزوده (AR) بر تجربه درک معماری قبل از ساخت

درک معماری پیش از مرحله ساخت همواره یکی از چالش های اساسی فرآیند طراحی بوده است. ابزارهای متداول ارائه معماری نظیر نقشه های دوبعدی، نرم افزارهای سه بعدی و ماکت های فیزیکی اگرچه نقش مهمی در انتقال ایده های طراحی دارند اما اغلب در بازنمایی دقیق تجربه، فضایی، مقیاس و کیفیت عملکردی فضا با محدودیت مواجه اند. با ظهور فناوری های واقعیت مجازی (VR) و واقعیت افزوده (AR)، امکان تجربه ی غوطه ورانه و تعاملی فضا پیش از اجرا فراهم شده است. هدف این پژوهش بررسی تاثیر (VR) و (AR) بر تجربه درک معماری پیش از ساخت و مقایسه ی آن با روش های سنتی ارائه ی معماری است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و با اتکا بر مرور منابع معتبر و تحلیل تطبیقی نقش این فناوری ها در ارتقای ادراک، فضایی، بهبود ارزیابی کیفیت طراحی و اصلاح تصمیم گیری های معمارانه بررسی می شود. نتایج نشان می دهد که (VR) و (AR) با کاهش ابهام، ادراکی، تسریع بازخورد و افزایش دقت ارزیابی می توانند به عنوان ابزارهای کارآمد و موثر در فرآیند طراحی معماری مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

ادراک فضایی ، تجربه کاربر ، واقعیت مجازی (VR) ، واقعیت افزوده (AR) ، تصمیم گیری معمارانه