تحلیل اقامتگاه دانشجویی با رویکرد تعامل اجتماعی در شهر چالوس

طراحی اقامتگاه های دانشجویی می تواند نقشی اساسی در تقویت ارتباطات اجتماعی و بهبود کیفیت زندگی دانشجویان داشته باشد. چگونگی سازماندهی فضاهای مشترک، نوع فضاهای تجمعی و سطح دسترسی فضاها بر شکل گیری تعاملات و ایجاد حس جامعه پذیری بر دانشجویان تاثیر مستقیم دارد. هدف این پژوهش، تحلیل عوامل موثر بر افزایش تعاملات اجتماعی در اقامتگاه های دانشجویی و ارائه چارچوبی مناسب برای طراحی فضاهای اقامتی در شهر چالوس است. در این راستا پژوهش حاضر با روش توصیفی و تحلیلی و رویکرد کاربردی انجام شده و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، مشاهده میدانی، تحلیل نمونه های مشابه و مصاحبه با دانشجویان گردآوری شده اند. شاخص هایی همچون کیفیت فضاهای مشترک، احساس امنیت، قابلیت مشارکت پذیری و میزان ارتباطات روزمره دانشجویان مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که طراحی فضاهای جمعی پویا، ایجاد مسیرهای حرکتی تعامل زا، ترکیب بندی مناسب فضاهای باز و نیمه باز و لحاظ کردن نیازهای رفتاری دانشجویان می تواند میزان تعاملات اجتماعی را به طور قابل توجهی افزایش دهد، همچنین به کارگیری رویکرد انسان محور در طراحی اقامتگاه، امکان شکل گیری روابط اجتماعی پایدار و ارتقای رضایت کاربران را فراهم می سازد. این تحقیق می تواند به عنوان مبنایی برای طراحی اقامتگاه های دانشجویی با قابلیت افزایش مشارکت و زندگی جمعی در چالوس مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اقامتگاه دانشجویی ، تعامل اجتماعی ، طراحی انسان محور ، کیفیت فضایی ، شهر چالوس