الهام از سازوکارهای زیستی در طراحی معماری انرژی کارا

در مواجهه با بحران انرژی و تغییرات اقلیمی، بازتعریف معماری به عنوان سامانه ای پویا و واکنش پذیر ضروری است. این پژوهش با رویکرد الهام زیستی، کاربرد اصول هوشمندی زیستی را در تعادل و کنترل انرژی ساختمان ها بررسی می کند. رفتارهای تنظیمی موجودات زنده از جمله تنفس، تبادل حرارت و خودتنظیمی سلولی به عنوان الگوهایی برای طراحی پوسته های ساختمانی و مصالح تطبیق پذیر تحلیل شده اند. روش تحقیق بر مطالعه تطبیقی میان سازوکارهای بیولوژیکی و سامانه های معماری نوین و استخراج اصول طراحی از نمونه های طبیعی استوار است. نتایج نشان می دهد که به کارگیری منطق ارگانیک می تواند موجب کاهش مصرف انرژی، بهبود تبادل حرارتی و ارتقای کیفیت محیطی در معماری پایدار شود.

کلیدواژه ها:

هوشمندی زیستی ، کنترل انرژی ، معماری زیست الهام ، سیستم های تطبیق پذیر