تحلیل ایستایی سری های زمانی بازده صنایع سبز در بورس اوراق بهادار و کاربرد آن در طراحی استراتژی های سرمایه گذاری پایدار

در راستای گذار جهانی به «اقتصاد سبز» و لزوم هدایت سرمایه گذاری های پایدار، این پژوهش با هدف تحلیل دقیق ساختار آماری بازدهی زیرگروه های صنایع سبز در بورس اوراق بهادار تهران (شامل انرژی های تجدیدپذیر، شیمیایی، غذایی و حمل ونقل) تدوین شده است. اعتبار هرگونه مدل سازی ریسک (VaR و ES) و طراحی استراتژی های بهینه تخصیص دارایی، منوط به تایید روش شناختی ویژگی های سری های زمانی، به ویژه ایستایی و بازگشت به میانگین است. هدف اصلی این مقاله، پر کردن خلا تحلیل های سیستماتیک موجود از طریق انجام یک تحلیل جامع ایستایی و مدل سازی ناپایداری های شرطی پیشرفته برای انتخاب چارچوب مطمئن و متناسب مدیریت ریسک دینامیک در این بخش حیاتی از بازار سرمایه است. پژوهش حاضر بر اساس داده های بازدهی روزانه صنایع سبز طی سال های ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۲ و با استفاده از یک چارچوب اقتصادسنجی دینامیک انجام شد. نتایج آزمون دیکی-فولر تعمیم یافته (ADF) قویا ایستایی و خاصیت بازگشت به میانگین را در بازدهی تمامی صنایع سبز تایید کرد، که به لحاظ روش شناختی استفاده از مدل های ریسک سطح-مبنا را توجیه می کند. با این حال، تحلیل های توصیفی JB و Kurtosis بالا وجود دمای سنگین (Heavy Tails) و رد فرضیه نرمال بودن را نشان داد. در مرحله مدل سازی ناپایداری، آزمون ARCH-LM وجود قوی پدیده خوشه بندی نوسانات را تایید کرد و برآورد مدل های خانواده GARCH نشان داد که ساختار ناپایداری ها نامتجانس است؛ به طوری که صنایع با ریسک بالاتر (مانند انرژی های تجدیدپذیر) توسط مدل FIGARCH (حافظه بلندمدت) و صنایع با شوک های نامتقارن (مانند حمل ونقل) توسط مدل PARCH (اثر اهرمی) به بهترین نحو مدل سازی می شوند. نتیجه گیری اصلی حاکی از آن است که بازدهی صنایع سبز در بورس تهران، علی رغم ویژگی مطلوب بازگشت به میانگین، دارای دینامیک نوساناتی پیچیده شامل اثر اهرمی و حافظه بلندمدت است. این پیچیدگی ایجاب می کند که مدل های مدیریت ریسک VaR و ES به طور خاص برای هر زیرگروه صنعتی و با در نظر گرفتن توزیع های دمای سنگین مانند t-Studen تنظیم شوند. به سرمایه گذاران توصیه می شود در فرآیند تخصیص دارایی، مدل های ناپایداری شرطی بهینه شده FIGARCH یا PARCH را به منظور مدیریت فعال ریسک های نزولی به کار گیرند. همچنین، سیاست گذاران می توانند از این چارچوب دقیق آماری به عنوان ابزاری معتبر برای تعیین مشوق های حمایتی و استقرار سامانه های هشدار اولیه ریسک های سیستمیک در راستای ارتقاء و ثبات صنایع سبز استفاده نمایند.

کلیدواژه ها:

ایستایی سری های زمانی ، سیاست گذاری صنایع سبز ، مدیریت ریسک ، VaR ، آزمون ADF