ارائه طرح مفهومی سامانه های خورشیدی شناور بر تالاب های شهرستان بابل جهت تامین انرژی و کاهش هدررفت آب

امروزه تامین هم زمان انرژی پایدار و مدیریت بهینه منابع آب از چالش های توسعه پایدار در دنیاست. هدف این پژوهش، بررسی تجربه های جهانی سامانه های خورشیدی شناور و ارائه یک طرح مفهومی برای تالاب ها و آب بندان های شهرستان بابل به منظور افزایش بهره وری انرژی و کاهش تبخیر آب است. سامانه های خورشیدی شناور، ضمن تولید انرژی تجدیدپذیر، می توانند راندمان تولید برق را تا حدود ۷٪ افزایش داده و تبخیر سطحی آب را تا ۴۲٪ کاهش دهند، همچنین به کنترل رشد گیاهان و افزایش بهره وری منابع آب کمک می کنند. نتایج نشان می دهد پوشش ۵ تا ۵۰ درصدی سطح تالاب ها و آب بندان های شهرستان بابل، سالانه از تبخیر حدود ۱ تا ۱۰ میلیون مترمکعب آب جلوگیری کرده و ۵۹۷,۸۷۰ تا ۵,۹۷۸,۷۰۰ مگاوات برق تولید می کند که به ترتیب حدود ۲۰۰ تا ۲,۰۰۰ برابر حجم سد شیاده و ۲.۵ تا ۲۵ برابر مصرف برق سالانه ایران است. این سامانه ها با تلفیق تولید انرژی و حفظ منابع آب، ابزاری موثر برای ارتقای تاب آوری و مدیریت بحران در مناطق تالابی فراهم می آورند.

کلیدواژه ها:

آب بندان ، انرژی تجدیدپذیر ، تالاب ، سامانه های خورشیدی شناور ، شهرستان بابل