چارچوب سه سطحی کاربرد هوش مصنوعی در طراحی معماری پایدار برای تقویت حس تعلق به مکان و توسعه صنایع سبز

باتوجه به تحولات اخیر، هوش مصنوعی فرصت های تازه ای برای بازاندیشی در فرآیند طراحی معماری پایدار ایجاد کرده است. این پژوهش با هدف تبیین نقش هوش مصنوعی در توسعه الگوهای نوین طراحی معماری که حس تعلق به مکان را تقویت می کنند، انجام شده است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی است. نتایج نشان می دهد هوش مصنوعی می تواند داده های محیطی، فرهنگی و عملکردی را تحلیل و موجبات خلق ایده های نوآورانه و هماهنگ با نیازهای کاربران را فراهم آورد. چارچوب سه سطحی پیشنهادی شامل «تحلیل زمینه»، «تولید ایده پایدار» و «ارتقای کیفیت تجربه مکانی» است که راهنمایی عملی و قابل کاربرد برای توسعه معماری پایدار، انسان محور و همسو با اهداف صنایع سبز فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، معماری پایدار ، حس تعلق به مکان ، صنایع سبز ، الگوهای نوین طراحی