بررسی اثر تعدیلگر اندازه شرکت و مالکیت نهادی بر رابطه بین هموارسازی سود و حق الزحمه حسابرسی

هدف از این پژوهش بررسی تاثیر هموارسازی سود بر حق الزحمه حسابرسی و همچنین در نظر گرفتن نقش تعدیلگر دو شاخص مالکیت نهادی و اندازه شرکت است. بر این اساس این پژوهش تحقیقی کاربردی است که به لحاظ شیوه اجرا تحقیقی همبستگی محسوب می شود. همچنین از جنبه گردآوری داده ها و اطلاعات نیز تحقیقی کتابخانه ای است. نمونه آماری این تحقیق شامل ۱۱۱ شرکت فعال در بورس تهران در دوره زمانی ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۱ هستند که این شرکت ها با استفاده از روش حذف سیستماتیک یا همان غربالگری از میان کلیه شرکت های فعال در بازار سرمایه انتخاب شده اند. برای تحلیل داده ها از رگرسیون خطی مستند به داده های پانلی استفاده شده است و این کار با استفاده از نرم افزار ایویوز نسخه نه صورت گرفته است. برای جمع آوری داده ها از سایت کدال و نرم افزار ره آورد نوین استفاده شده است. بر اساس آنچه نتایج تحلیلی نشان می دهد، هموارسازی سود تاثیر مثبت و معناداری بر حق الزحمه حسابرسی دارد. همچنین مشخص شد که هر دو شاخص تعدیلگر یعنی مالکیت نهادی و اندازه شرکت، اثر تعدیلگر افزایشی بر رابطه بین هموارسازی سود و حق الزحمه حسابرسی دارند.

کلیدواژه ها:

هموارسازی سود ، حق الزحمه حسابرسی ، مالکیت نهادی ، اندازه شرکت