نقش روش های تدریس فعال در پرورش تفکر انتقادی و خلاقیت دانش آموزان

تحولات شتابان علمی، فناوری و اجتماعی، نظام های آموزشی را با ضرورت پرورش دانش آموزانی تحلیل گر، خلاق و توانا در مواجهه با مسائل پیچیده روبه رو ساخته است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش روش های تدریس فعال در پیوند میان تفکر انتقادی و خلاقیت انجام شده است. روش پژوهش، مروری‑تحلیلی است؛ بدین گونه که منابع فارسی و انگلیسی مرتبط با تدریس فعال، تفکر انتقادی، خلاقیت و حل مسئله، بر اساس ارتباط مستقیم با موضوع، شناسایی، بررسی و به صورت مقایسه ای تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد که اثربخشی تدریس فعال، وابسته به ایجاد مشارکت شناختی هدفمند است و صرف فعالیت ظاهری، تضمین کننده یادگیری عمیق نیست. نتیجه اصلی مقاله آن است که حل مسئله، حلقه گم شده اتصال خلاقیت و تفکر انتقادی است و الگوی هفت مرحله ای پیشنهادی (طرح مسئله، تعریف، تحلیل اطلاعات، تولید ایده، ارزیابی، اجرا و بازاندیشی) چارچوبی عملی برای طراحی فعالیت های آموزشی ارائه می کند که در آن روش های مختلف تدریس فعال در خدمت یک فرایند منسجم قرار می گیرند.