ظرفیت های هوش مصنوعی در توسعه آموزه های اسلامی در عصر دیجیتال

گسترش هوش مصنوعی، شیوه تولید، پردازش و دسترسی به اطلاعات را دگرگون کرده و زمینه های جدیدی را برای آموزش و گسترش آموزه های اسلامی در فضای دیجیتال فراهم ساخته است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تبیین ظرفیت های هوش مصنوعی در توسعه آموزه های اسلامی در عصر دیجیتال انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی است و با استفاده از روش کتابخانه ای و اسنادی انجام شده است. داده های پژوهش از طریق بررسی کتاب ها، مقالات علمی و منابع معتبر مرتبط گردآوری و به شیوه کیفی تحلیل شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی ظرفیت هایی چون تولید و پردازش محتوای اسلامی، جست وجوی هوشمند منابع، آموزش و یادگیری تعاملی، ترجمه و گسترش بین زبانی معارف اسلامی و برقراری ارتباط موثرتر با نسل جدید را فراهم می کند. در مقابل، تولید اطلاعات نادرست، احتمال برداشت یا تفسیر ناصحیح از آموزه های اسلامی، چالش های اخلاقی و فرهنگی و وابستگی بیش از حد به فناوری، از مهم ترین محدودیت های بهره گیری از این ظرفیت هاست. نتایج همچنین نشان می دهد که استفاده مطلوب از هوش مصنوعی در حوزه آموزه های اسلامی، نیازمند اعتبارسنجی محتوا، نظارت متخصصان علوم اسلامی، رعایت اصول اخلاقی و ارتقای سواد هوش مصنوعی است. در نهایت، هوش مصنوعی می تواند به عنوان ابزاری توانمندساز، دسترسی و گسترش آموزه های اسلامی را در عصر دیجیتال تسهیل کند؛ مشروط بر آنکه در کنار بهره گیری از قابلیت های فناورانه، اصالت منابع اسلامی و نقش محوری انسان و متخصصان دینی حفظ شود.