مدیریت بحران(سیل، زلزله، اتش سوزی در جنگل ها و مراتع، طوفان و گرد و غبار) ( مطالعه موردی: فضای شهری در منطقه ۳ و ۴ کلانشهر تبریز )

بسیاری از کارشناسان و صاحب نظران عرصه مدیریت بحران معتقدند علت اصلی ضعف در عملکرد برخی دستگاه های اجرایی را باید در پراکندگی بخش سیاست گذاری و تصمیم گیری و نبود تعیین نقش و تقسیم کار مناسب در بخش اجرایی مدیریت بحران جست و جو کرد؛ متقابلا گروهی دیگر نیز اعتقاد دارند علاوه بر ضعف در عملکرد، اشکالات اساسی دیگری نیز بر کار وارد است که ضعف اموزشی و فرهنگی، نبود نقشه راه، و طرح جامع مدیریت بحران، کم توجهی به اصل پیشگیری از بروز بحران، کمبود تجهیزات و امکانات و مقطعی نگری و سطحی نگری نسبت به موضوع، در راس انها قرار دارند. بی شک همه عوامل فوق در ایجاد نابسامانی در مدیریت بحران نقش اساسی دارد؛ اما قطعا کم توجهی به اموزش و فرهنگ سازی و پس از ان کنترل و نظارت در جهت اسیب شناسی و رفع نواقص و معایب با استفاده از دانش روز و تجارب کسب شده، مهم ترین عوامل وعناصر تاثیر گذار در عرصه مدیریت بحران به شمار می اید. پرا که این دو عامل زیر بنا و کلید رفع سایر مشکلات است. طبیعی است که رفع این کاستی ها، مستلزم اقدام عینی و عملی از سوی دستگاه های ذی ربط است؛ اما در عین حال کسب موفقیت در این خصوص، نیازمند اشنایی کامل با دامنه و گستره فعالیتها و موضوعات مرتبط با این عرصه نیز هست. در این پژوهش به عوارض و پیامد های جانبی ناشی از بروز حوادث و نیازمندیهای این بخش، از جمله اقدامات راهبردی و کاربردی، اموزش ها، تجهیزات و امکانات مورد نیازی که گاهی مورد غفلت دستگاه های ذی ربط قرار میگیرند، بررسی و تعیین شده است.کلید واژه ها: مدیریت بحران، حوادث غیر مترقبه، حوادث و اقدامات راهبردی و اجرایی