بررسی و تحلیل مولفه های پایداری در محله های سنتی شهر تبریز ( مطالعه موردی: محله قره آغاج )

فضا های شهری به سبب فراهم آوردن امکان گردهمایی، مکث و عبور، در تعامل نزدیکی با انسان قرار دارد. این درحالی است که خیابان ها به عنوان یکی از فضاهای شهری، در فرایند توسعه شهرها دگرگون شده و نقش تعاملی خود را با انسان به سبب تبدیل شدن به معبری برای عبور وسایل نقلیه از دست داده اند. از آنجا که مولفه پایداری شهری، ضمن تاثیرگذاری بر حواس انسانی، واکنش های احساسی ادارکی انسان در فضا را به همراه دارد و در صورتی که منطبق با نیازهای انسانی باشد، می تواند نقش تعاملی را بازتولید سازد، هدف پژوهش بررسی و تحلیل مولفه های پایداری در محله های سنتی شهر تبریز( محله قره اغاج) است. روش پژوهش مبتنی بر رویکردی توصیفی تحلیلی و پیمایشی است. تحلیل داده های اسنادی از طریق طبقه بندی و تحلیل داده های پیمایشی با استفاده از آزمون های آماری توصیفی و استنباطی شامل تحلیل واریانس، آزمون تعقیبی فیشر صورت گرفته است. در نهایت به منظور فراهم شدن امکان رتبه بندی کیفیت های منظر انسان گرایانه از آزمون فریدمن و جهت رتبه بندی مقطع های انتخابی از محله قره اغاج تبریز به جهت میزان برخورداری از کیفیت های مولفه های پایداری است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که سازه ها در هریک از محدوده های انتخابی به طور معناداری متفاوت هستند و در بین مولفه های پایداری برای پایداری محله های سنتی، نیازمندی های انسانی بیش از دو مولفه توانمندی های انسانی و حالات ادراکی انسان در پایداری منظر شهری محله قره اغاج تبلور یافته است. براساس نتایح بدست آماده در محدوده مورد بررسی نتیجه گرفته می شود که اگر به مولفه های منظر انسان گرایانه در محله قره آغاج تبریز توجه شود منجر به پایداری محله های سنتی شهر تبریز خواهد گردید.کلیدواژه ها : پایداری محله، منظر انسان گرایانه، شهر تبریز، محله قره اغاج