نقش اسب ترکمن در پیوند معماری، گردشگری و توسعه منطقه ای گنبد کاووس

اسب ترکمن به عنوان یکی از اصیل ترین نژادهای اسب در جهان، نقشی فراتر از یک حیوان اقتصادی در فرهنگ و هویت منطقه ترکمن نشین ایران، به ویژه شهرستان گنبد کاووس، ایفا می کند. این مقاله با هدف تبیین نقش چندوجهی اسب ترکمن در پیوند معماری بومی، توسعه گردشگری و رشد منطقه ای تدوین شده است. پژوهش حاضر که از نوع توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مشاهدات میدانی است، نشان می دهد که اسب ترکمن نه تنها در شکل گیری ساختارهای فضایی-معماری منطقه (از جمله اصطبل ها، اقامتگاه های فصلی و نشانه های شهری) تاثیرگذار بوده، بلکه ظرفیت بالایی برای ایجاد و توسعه گردشگری خلاق و ورزشی دارد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که با برنامه ریزی یکپارچه و طراحی الگوهای معماری همساز با اقلیم و فرهنگ بومی، می توان گنبد کاووس را به قطب گردشگری اسب محور در سطح ملی و بین المللی تبدیل کرد. این امر ضمن حفاظت از میراث ملموس و ناملموس منطقه، به ایجاد اشتغال پایدار، توزیع متوازن درآمد و در نهایت توسعه منطقه ای منجر خواهد شد. مقاله با ارائه پیشنهادهایی در حوزه طراحی معماری، برنامه ریزی گردشگری و سیاست گذاری منطقه ای به پایان می رسد.

کلیدواژه ها:

اسب ترکمن ، معماری بومی ، گردشگری خلاق ، توسعه منطقه ای ، گنبد کاووس ، منظر فرهنگی