طراحی دهکده سوارکاری گرگان با رویکرد طبیعت گرایی و معماری بیوفیلیک

دهکده های سوارکاری به عنوان مراکز تخصصی ورزش سوارکاری، علاوه بر تامین زیرساخت های فنی مورد نیاز اسب و سوارکار، نیازمند محیطی هستند که بتواند سلامت روانی و جسمی کاربران را ارتقا بخشد. این پژوهش با هدف طراحی مفهومی «دهکده سوارکاری گرگان» بر اساس اصول معماری بیوفیلیک و طبیعت گرایی انجام شده است. شهر گرگان با توجه به موقعیت جغرافیایی منحصربه فرد خود در دامنه رشته کوه های البرز و نزدیکی به جنگل های هیرکانی، بستر مناسبی برای تلفیق معماری و طبیعت فراهم می آورد. این تحقیق با بررسی مبانی نظری سوارکاری، الزامات فیزیولوژیکی اسب، و تاثیرات محیط زیست بر عملکرد ورزشی، تلاش می کند تا الگویی از فضا را معرفی کند که در آن تجربه حضور انسان با طبیعت، از طریق عناصر طراحی مانند نور طبیعی، مواد ارگانیک، و منظر زنده تقویت شود. معماری بیوفیلیک به عنوان چارچوب اصلی، بر ایجاد ارتباط حسی و شناختی بین کاربران و طبیعت تاکید دارد که می تواند استرس را کاهش داده و تمرکز را افزایش دهد. تحلیل سایت پروژه در منطقه هاشم آباد گرگان نشان داد که پتانسیل های اقلیمی و توپوگرافی قوی برای توسعه فضاهای نیمه باز و یکپارچگی با منظر موجود وجود دارد. نتایج طراحی مفهومی شامل سازماندهی فضایی مبتنی بر جریان های طبیعی حرکت، تعریف ریزفضاهای تخصصی مورد نیاز (مانند اصطبل ها، مانژها، فضاهای درمانی و آموزشی) و ادغام ساختارها با توپوگرافی سایت است. این دهکده به عنوان یک کانون گردشگری ورزشی و تفریحی، نقش مهمی در توسعه پایدار شهری گرگان ایفا خواهد کرد

کلیدواژه ها:

دهکده سوارکاری ، معماری بیوفیلیک ، طبیعت گرایی ، طراحی پایدار ، اقلیم