نقش میراث اسب در توسعه گردشگری فرهنگی ایران: از تاریخ تا اقتصاد

این مقاله به بررسی ظرفیت های مغفول مانده میراث تاریخی و فرهنگی اسب در توسعه صنعت گردشگری فرهنگی ایران می پردازد. اسب، به عنوان یکی از ارکان اصلی تمدن، اقتصاد و اساطیر ایران باستان، امروزه پتانسیل قابل توجهی برای جذب گردشگران داخلی و بین المللی دارد که کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هدف این پژوهش، شناسایی ابعاد تاریخی، فرهنگی و آیینی مرتبط با اسب در ایران و ارائه راهکارهایی برای تبدیل این میراث به محصولات پایدار گردشگری است. با رویکردی تحلیلی-توصیفی و با تکیه بر داده های تاریخی و اسنادی، این مقاله نشان می دهد که میراث اسب، به ویژه در قالب آیین هایی چون چوگان (میراث جهانی یونسکو) و معرفی نژادهای اصیل ایرانی، می تواند به عنوان یک مزیت رقابتی در جذب گردشگران فرهنگی عمل کند. چالش های اصلی شامل کمبود زیرساخت های تخصصی و عدم استانداردسازی محصولات گردشگری اسب محور است که نیازمند سیاست گذاری های هماهنگ بین بخشی است.

کلیدواژه ها:

گردشگری فرهنگی ، میراث اسب ، گردشگری اسب محور ، هویت فرهنگی ، چوگان ، نژادهای اصیل ایرانی.