بررسی رابطه ی تاب آوری تحصیلی، امید به آینده و انگیزه ی پیشرفت با کارنامه ی عملکردی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ی تاب آوری تحصیلی، امید به آینده و انگیزه ی پیشرفت با عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. این سه سازه ی روان شناختی مثبت، از جمله متغیرهای کلیدی موثر بر موفقیت تحصیلی محسوب می شوند که در سال های اخیر توجه بسیاری از پژوهشگران حوزه ی روان شناسی تربیتی را به خود جلب کرده اند. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بوده و با مرور نظام مند پژوهش های انجام شده در این حوزه، روابط بین متغیرها مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که تاب آوری تحصیلی با عملکرد تحصیلی رابطه ی مثبت و معناداری دارد و دانش آموزانی که از تاب آوری بالاتری برخوردارند، در مواجهه با چالش های تحصیلی عملکرد بهتری از خود نشان می دهند. همچنین امید به آینده به عنوان یک منبع روان شناختی انگیزشی، با افزایش پشتکار و تلاش برای دستیابی به اهداف تحصیلی، نقش موثری در بهبود کارنامه ی عملکردی دانش آموزان ایفا می کند. انگیزه ی پیشرفت نیز به عنوان نیروی محرکه ی رفتارهای هدف مند تحصیلی، پیش بینی کننده ی معناداری برای موفقیت تحصیلی محسوب می شود. علاوه براین، شواهد نشان می دهد که تاب آوری تحصیلی می تواند نقش میانجی در رابطه ی بین امید تحصیلی و خودشکوفایی با پیشرفت تحصیلی ایفا کند. بر اساس یافته ها، توجه همزمان به هر سه متغیر در طراحی برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی مدرسه، می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان کمک کند. در پایان، پیشنهادهایی برای پژوهش های آتی و کاربردهای تربیتی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

تاب آوری تحصیلی ، امید به آینده ، انگیزه ی پیشرفت ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان