تبیین الگوی شایستگی های حرفه ای معلمان در راستای تقویت هوش هیجانی و راهبردهای خودتنظیمی دانش آموزان

زمینه و هدف: در نظام های آموزشی نوین، اثربخشی فرآیند یاددهی-یادگیری فراتر از انتقال صرف دانش تخصصی بوده و بر پرورش ابعاد عاطفی، روان شناختی و رفتاری فراگیران استوار است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اعتبارسنجی قابلیت های حرفه ای معلمان در توسعه هوش هیجانی و مهارت های خودتنظیمی دانش آموزان انجام شده است.روش شناسی/رویکرد مفهومی: این مطالعه با رویکرد تحلیلی-توثیقی و مرور کتابخانه ای کثرت گرا به واکاوی مبانی نظری و پیشینه های تجربی مرتبط با شایستگی های معلمان، هوش هیجانی و راهبردهای خودتنظیمی پرداخته تا مدلی جامع از صلاحیت های معلمی در این حوزه را تبیین نماید.یافته ها: تحلیل شواهد پژوهشی نشان می دهد که قابلیت های حرفه ای معلمان در سه محور اصلی شامل دانش پداگوژیک عاطفی، مهارت های تعاملی هدایت گر و خودکارآمدی حرفه ای دسته بندی می شوند. تجهیز معلمان به این صلاحیت ها نقشی بنیادین در ارتقای خلاقیت، بهبود عملکرد تحصیلی، کاهش ناگویی خلقی و تعمیق سلامت عمومی دانش آموزان دارد. افزون بر این، اعتبارسنجی مولفه ها نشان داد که شایستگی های عاطفی معلمان به عنوان یک سازه پیشگیرانه اولیه در برابر آسیب های نوپدید اجتماعی عمل کرده و میزان قلدری سایبری، اعتیاد به فضای مجازی و رفتارهای پرخطر تکانشی را کاهش می دهد. این فرایند از طریق ایجاد الگویی هم افزا میان خرد سازمانی، عدالت کلاسی و اعتماد بین فردی، تاب آوری روان شناختی فراگیران را تثبیت می کند.نتیجه گیری: توسعه هوش هیجانی و خودتنظیمی دانش آموزان نیازمند ارتقای هدفمند شایستگی های حرفه ای معلمان است. نتایج این بررسی بر لزوم بازنگری در برنامه های دانشگاه تربیت معلم و طراحی دوره های مداوم ضمن خدمت مبتنی بر هوش هیجانی و راهبردهای خودتنظیمی به عنوان یک ضرورت استراتژیک برای تحول بنیادین در آموزش و پرورش تاکید دارد.