تاثیر تعامل هنرستان با بخش صنعت بر ارتقای کیفیت آموزش های مهارتی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر تعامل هنرستان با بخش صنعت بر ارتقای کیفیت آموزش های مهارتی در هنرستان های استان لرستان در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از حیث روش، توصیفی–پیمایشی با رویکرد آمیخته (کیفی–کمی) بود. در بخش کیفی، ابعاد تعامل هنرستان و صنعت از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۸ نفر از صاحب نظران، مدیران هنرستان ها و کارشناسان صنایع استان که به روش هدفمند و گلوله برفی تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند، شناسایی و باآموزان، هنخراج گردید. در بخش کمی، جامعه آماری شامل هنرآموزان، هنرآموزان تخصصی، مدیران و معلمان هنرستان های فنی وحرفه ای و کاردانش استان به همراه مدیران واحدهای صنعتی طرف تعامل بود که از میان آن ها نمونه ای به حجم ۳۸۴ نفر به روش تصادفی طبقه ای متناسب با مناطق آموزشی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسش نامه محقق ساخته بود که روایی آن با نظر متخصصان و تحلیل عاملی تاییدی و پایایی آن با آلفای کرونباخ (۰/۸۹) تایید شد. یافته های کیفی چهار مولفه اصلی تعامل را آشکار ساخت: مشارکت صنعت در طراحی برنامه های درسی، توسعه کارآموزی و کارورزی واقعی، به روزرسانی تجهیزات و فناوری آموزشی و تقویت ارتباطات دوسویه. نتایج کمی نشان داد وضعیت موجود تعامل با میانگین ۳/۲ از ۵ پایین تر از سطح مطلوب است؛ اما مدل معادلات ساختاری، تاثیر مثبت و معنادار هر چهار مولفه را بر کیفیت آموزش مهارتی تایید کرد و این مولفه ها ۶۲ درصد از واریانس کیفیت آموزش های مهارتی را تبیین نمودند که در این میان «کارآموزی و کارورزی واقعی» بیشترین سهم را داشت. بر این اساس، تقویت تعامل ساختارمند هنرستان ها با صنعت از طریق سازوکارهای انگیزشی، مشارکت صنعت در تدوین محتوا و توسعه کارورزی واقعی، راهبردی اثربخش برای ارتقای کیفیت آموزش های مهارتی در استان لرستان است.

کلیدواژه ها:

تعامل هنرستان و صنعت ، کیفیت آموزش های مهارتی ، آموزش فنی وحرفه ای ، کارورزی واقعی