از الگوریتم تا حکمرانی نقش هوش مصنوعی در بازطراحی آینده نظام سلامت
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 6
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
AAIEH02_005
تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405
چکیده مقاله:
نظام های سلامت در دهه های اخیر با مجموعه ای از چالش های ساختاری و همزمان مواجه شده اند که تداوم الگوهای سنتی تصمیم گیری، ارائه خدمات و تخصیص منابع را با محدودیت های جدی روبه رو ساخته است. افزایش هزینه های درمان، رشد سریع بیماری های مزمن، کمبود نیروی انسانی متخصص، پیچیدگی فزاینده داده های سلامت و انتظارات روزافزون شهروندان از کیفیت و عدالت در ارائه خدمات فشار بی سابقه ای بر نظام های سلامت وارد کرده است. در چنین شرایطی، اتکا به رویکردهای مبتنی بر تجربه فردی و تحلیل های محدود دیگر پاسخ گوی نیازهای تصمیم گیری در سطوح بالینی، مدیریتی و سیاست گذاری سلامت نیست. در این بستر، هوش مصنوعی به عنوان یکی از بنیادی ترین فناوری های تحول آفرین قرن بیست ویکم، نه صرفا یک ابزار فناورانه بلکه به مثابه زیرساختی راهبردی برای بازطراحی نظام سلامت مطرح شده است. شواهد علمی نشان می دهد که کاربرد هدفمند هوش مصنوعی در حوزه هایی نظیر تشخیص زودهنگام بیماری ها، تحلیل تصاویر پزشکی، پزشکی شخصی سازی شده، مدیریت هوشمند منابع سلامت و پشتیبانی از تصمیم سازی های کلان می تواند منجر به افزایش دقت بالینی، بهبود کارایی نظام سلامت، کاهش هزینه های غیرضروری و ارتقای کیفیت مراقبت از بیماران شود. از این رو، هوش مصنوعی به طور فزاینده ای در کانون توجه سیاست گذاران سلامت در سطح جهانی قرار گرفته است. با این حال، تجربه های بین المللی به روشنی نشان می دهد که پیاده سازی هوش مصنوعی در بهداشت و درمان صرفا یک مسئله فنی یا فناورانه نیست، بلکه مستلزم مواجهه ای عمیق با مجموعه ای از چالش ها و ملاحظات حقوقی، اخلاقی، نهادی و اجتماعی است. فقدان چارچوب های شفاف حکمرانی داده، ابهام در مسئولیت حقوقی تصمیمات مبتنی بر الگوریتم، خطر سوگیری الگوریتمی و بازتولید نابرابری های سلامت، تهدید حریم خصوصی بیماران و تضعیف اعتماد عمومی از جمله مخاطراتی هستند که در صورت نادیده گرفتن می توانند هوش مصنوعی را از یک فرصت تحول آفرین به یک ریسک نظام مند برای ایمنی بیماران و عدالت سلامت تبدیل کنند. این مقاله با اتخاذ رویکردی تحلیلی و تطبیقی ضمن بررسی مهم ترین کاربردهای هوش مصنوعی در بهداشت و درمان، تمرکز اصلی خود را بر چالش ها و ملاحظات حکمرانی این فناوری به عنوان هسته اصلی موفقیت یا شکست آن در نظام سلامت قرار می دهد. در این چارچوب، تجارب منتخب از نظام های سلامت پیشرو و در حال گذار مورد تحلیل قرار گرفته و با وضعیت کنونی نظام سلامت ایران مقایسه می شود تا شکاف های نهادی، ظرفیت های بالقوه و مسیرهای قابل اتکا برای سیاست گذاری شناسایی گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
رضا عبداللهی
دانشجوی مدیریت دفاعی دانشگاه افسری امام علی (ع)، تهران، ایران
نگین حسین زاده
دانشجوی کارشناسی پرستاری دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوی، خوی، ایران