از ایستا تا تطبیقی - چارچوبی مبتنی بر DYNA-TIME و LMRR برای تعمیرات خط گرم در شبکه های توزیع

تعمیرات خط گرم به عنوان یک جایگزین تحول آفرین برای روش های سنتی تعمیرات با قطع برق در شبکه های توزیع الکتریکی مطرح شده است. با وجود بلوغ فنی این فناوری و وجود چارچوب های ایمنی مستقر مانند استانداردهای IEEE ۵۱۶ و IEC ۶۱۴۷۲، کاربرد سیستماتیک تعمیرات خط گرم به طور خاص برای کاهش عیب در شبکه های توزیع همچنان توسعه نیافته باقی مانده است. روش های موجود بر قواعد تصمیم گیری ایستا متکی هستند، از تجربیات عملیاتی یاد نمی گیرند و فاقد توجیه اقتصادی کمی هستند. این مقاله با معرفی یک چارچوب تطبیقی نوین که از تصمیم گیری ایستا به پویا گذار می کند، به این شکاف ها پاسخ می دهد. چارچوب پیشنهادی شامل سه مشارکت یکپارچه است: رده بندی چهارمعیاره حالت های عیب، شاخص خودیادگیرنده DYNA-TIME و شاخص اقتصادی LMRR. برای تعیین وزن معیارها، از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی فازی استفاده شده است. چارچوب کامل بر روی یک فیدر توزیع شهری واقعی ۱۳.۸ کیلوولت با استفاده از داده های تاریخی پنج ساله شامل ۴۲۷ رویداد عیب مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که شاخص DYNA-TIME دقت انتخاب روش بهینه را از ۷۲ درصد به ۹۱ درصد افزایش می دهد و کاهش بالقوه SAIDI به میزان ۱.۲ ساعت به ازای هر مشترک در سال قابل دستیابی است.

کلیدواژه ها:

تعمیرات خط گرم ، شبکه های توزیع ، شاخص DYNA-TIME ، LMRR ، AHP فازی ، یادگیری تطبیقی