بهینه سازی پلتفرم خدمات لجستیک تجارت الکترونیک اینترنت اشیاء مبنی بر ارتباطات سیار

هدف این پژوهش، طراحی و بهینه سازی یک پلتفرم جامع خدمات لجستیک مبتنی بر اینترنت اشیاء (IoT) و ارتباطات سیار است تا از طریق مدل «حامل ابر لجستیک منطقه ای»، زیرساختی هوشمند برای یکپارچه سازی عملیات و ارتقای هماهنگی میان ارائه دهندگان منابع فراهم آورد. روش: در این تحقیق، ابتدا چارچوب همکاری های لجستیکی تحت مدیریت آژانس های محوری تبیین شده و سپس با استفاده از رویکرد مجازی سازی دارایی های فیزیکی، مدل آمار توزیع شده دارایی ها در محیط رایانش ابری توسعه یافته است. متدولوژی تحقیق بر پایه ادغام داده های لحظه ای حسگرهای IoT و قابلیت های تحلیل پیش بینانه پلتفرم ابری بنا شده است تا تخصیص منابع و وظایف توزیع، پیش از فاز عملیاتی و بر اساس الگوهای پیش بینی سفارشات انجام گیرد. همچنین، یک مدل توزیع مشارکتی برای پایش پتانسیل های آزاد ناوگان در بستر شبکه های سیار طراحی گردید. یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که مجازی سازی دارایی های لجستیکی، امکان اشتراک گذاری شفاف و بهینه منابع را در یک اکوسیستم توزیع شده فراهم کرده و پدیده «جزیره ای بودن داده ها» را از بین می برد. پلتفرم پیشنهادی با استفاده از اطلاعات برخط خودروهای آزاد، موفق به شناسایی دقیق ظرفیت های خالی و نوع کالاهای قابل پذیرش در حین مسیر شد که این امر ضریب بهره وری ناوگان را به طور مستقیم افزایش می دهد. نتیجه گیری: نتایج نهایی حاکی از آن است که گذار از لجستیک واکنشی به لجستیک پیش بینانه تحت بستر ابری، علاوه بر کاهش هزینه های عملیاتی و حذف سفرهای بدون بار، منجر به ایجاد یک مدل تعاملی پایدار میان ذینفعان می گردد. این پلتفرم هوشمند، تاثیر بسزایی در تسریع فرایندهای تحویل و افزایش مقیاس پذیری عملیات لجستیک در محیط های پیچیده تجارت الکترونیک دارد.

کلیدواژه ها:

لجستیک تجارت الکترونیک ، اینترنت اشیاء (IoT) ، رایانش ابری ، پلتفرم حامل ابری ، توزیع مشارکتی ، مجازی سازی دارایی ها ، ارتباطات سیار