تحلیل دانه بندی مصالح جاده های حمل و تاثیر آن بر عمر لاستیک های معدنی

در معادن روباز جاده های حمل نقش حیاتی در ایمنی، عملیات بهره وری ماشین آلات و هزینه های عملیاتی دارند. یکی از عوامل موثر بر عملکرد جاده های معدنی نوع و دانه بندی مصالح سطحی مورد استفاده است. استفاده از سنگ های شکسته با دانه بندی نامناسب می تواند منجر به لغزش ماشین آلات، افزایش گردوغبار و به ویژه آسیب به لاستیک های معدنی (OTR) شود. در این پژوهش با تمرکز بر لاستیک هایی با عمق آج حدود ۷۵ میلی متر به بررسی اندازه بهینه سنگ های سطح جاده پرداخته شده است تا از گیر کردن سنگ در شیار آج و افزایش سایش جلوگیری شود. این مطالعه با رویکرد مروری-تحلیلی و بر اساس منابع معتبر بین المللی و تجربیات عملی معادن روباز انجام شده و در نهایت محدوده ای پیشنهادی برای دانه بندی مصالح سطح جاده ارائه می دهد که می تواند موجب افزایش ایمنی، کاهش هزینه های نگهداری و افزایش عمر مفید لاستیک ها شود.

کلیدواژه ها:

دانه بندی بهینه مصالح ، مکانیک تماس لاستیک سطح ، رفتار اصطکاکی ، سایش لاستیکهای معدنی ، عملکرد جاده های حمل ، پایداری حرکتی ، عمر مفید لاستیک ، معادن روباز