رابطه بین استرس پس از سانحه و استرس های شغلی با رفتار فعال در محل کار با نقش واسطه ای فرسودگی شغلی در بین آتش نشان های شهرستان یزد

شغل آتش نشانی به دلیل ماهیت پراسترس و مواجهه با رویدادهای آسیب زا، یکی از مشاغل با خطر بالای فرسودگی و اختلالات روانی محسوب می شود. در چنین محیط هایی، حفظ رفتارهای فعال و پیش نگرانه کارکنان نقش مهمی در کارایی سازمان و سلامت روانی آنان دارد. این تحقیق باهدف بررسی رابطه بین استرس پس از سانحه و استرس های شغلی با رفتار فعال در محل کار با نقش واسطه ای فرسودگی شغلی انجام شده است. روش تحقیق حاضر همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری را کارکنان آتش نشانی شهرستان یزد بخش عملیات تشکیل دادند (۱۸۰ نفر)، و بر اساس «روش نمونه گیری در تحقیقات معادلات ساختاری» ۱۵۰ نفر با روش تصادفی ساده انتخاب شدند. از پرسشنامه استاندارد استرس شغلی (موسسه سلامت و ایمنی انگلستان HSE) استاینمتز (۱۹۹۰)، پرسشنامه اختلال استرس پس از سانحه وددرز وهمکاران (۱۹۹۳)، رفتار فعال در محل کار شعبانی (۱۳۹۳)، پرسشنامه فرسودگی شغلی مسلش و جکسون (۱۹۸۶) استفاده شد. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها نیز، از نرم افزار SPSS و pls استفاده شد. یافته ها نشان داد مسیرهای غیرمستقیم فرسودگی شغلی در رابطه بین استرس پس از سانحه و رفتار فعال  (β = ۰.۱۷۱−) و بین استرس های شغلی و رفتار فعال (β = ۰.۱۹۸-) معنادار و تایید شدند؛ در بخش روابط مستقیم مدل  ساختاری، استرس پس از سانحه بر رفتار فعال (β= ۰.۲۸۹-)،استرس های شغلی بر رفتار فعال (β= ۰.۳۲۵-)، استرس پس از  سانحه  بر فرسودگی شغلی (β= ۰.۳۵۲)،استرس های شغلی بر فرسودگی شغلی (β=۰.۴۰۹)،فرسودگی شغلی بر رفتار فعال (β = ۰.۴۸۶-) تاثیر معناداری داشتند. به طورکلی، نتایج نشان داد استرس های حاد و  مزمن کاری از طریق افزایش فرسودگی، رفتارهای  پیش نگرانه، مشارکت و فعالیت همکارانه را در میان آتش نشان ها تضعیف می کند. این یافته ها ضرورت توجه به آموزش های مقابله ای و برنامه های روان درمانی در سازمان آتش نشانی را مورد تاکید قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

استرس پس از سانحه ، استرس های شغلی ، رفتار فعال در محل کار ، فرسودگی شغلی ، آتش نشان ها