واکاوی تاثیر مدیریت شهری در زیرساختهای حمل و نقل و بهبود معابر شهری

حرکت عامل اصلی پویایی زندگی شهری و تداوم بخش کلیه فعالیت های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی در سطح شهرها است. حمل و نقل و زیرساخت های مرتبط با آن هم به صورت مستقیم و هم به صورت واسطه بر توسعه کالبدی شهرها اثرگذار هستند. امروزه بدون وجود شبکه حمل و نقل، تاسیسات و تجهیزات جانبی و ناوگان مطلوب تصور رشد و توسعه عمومی کشور غیرممکن بنظر می رسد. اگرچه جابجایی افراد و کالاها همواره به عنوان یک مساله اساسی در شهرها مطرح بوده و نوآوری ها و سرمایه گذاری های فراوانی در این راه انجام پذیرفته است اما پس از گسترش تولید و استفاده از وسایل نقلیه موتوری به یکباره تحولاتی بنیادین هم در سرعت و هم گستردگی امکان ترابری در شهرها پدید آمد. کیفیت پایین معابر شهری نه تنها منجر به افزایش تصادفات و کاهش کارایی سیستم حمل و نقل می شود، بلکه آثار مستقیمی بر شاخص های زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی شهرها دارد. از این رو، مدیریت شهری کارآمد باید بتواند میان توسعه فیزیکی، شهر، کارایی حمل و نقل و الزامات زیست محیطی تعادل برقرار کند. در این مقاله ضمن بررسی ادبیات نظری مرتبط با مدیریت شهری و کیفیت معابر، به تحلیل ابعاد مختلف نقش مدیریت شهری در برنامه ریزی، طراحی، اجرا و نگهداری زیرساخت های حمل و نقل پرداخته است. همچنین راهکارهایی برای ارتقا سطح کیفیت معابر از طریق استفاده از فناوری های نوین، ارتقای نظارت، مدیریت مشارکتی و استفاده بهینه از منابع مالی شهرداری ها مطرح خواهد شد. لذا هدف اصلی پژوهش تبیین رویکردی جامع برای بهبود عملکرد و ایمنی معابر شهری است تا شهرداری ها بتوانند با استفاده از سیاست های پایدار موجب افزایش رضایت شهروندان و بهره وری سیستم حمل و نقل گردند.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، توسعه پایدار شهری ، زیرساختهای حمل و نقل ، کیفیت معابر