زیبایی شناسی شهری و حکمرانی مطلوب در مواجهه با تحولات کالبدی شهر مطالعه موردی: شهر بابل

این پژوهش با تمرکز بر شهر بابل به بررسی پیوند میان زیباشناسی شهری و حکمرانی مطلوب در مواجهه با تحولات کالبدی پرداخته است. هدف اصلی آن نشان دادن نقش زیباشناسی به عنوان ابزاری راهبردی در ارتقای کیفیت محیط و هدایت توسعه شهری به سمت پایداری و عدالت فضایی است. در این مطالعه تلاش شد تا نشان داده شود که زیباشناسی شهری فراتر از جنبه های بصری، به عنوان ابزاری راهبردی در مدیریت شهری عمل کرده و میتواند مسیر توسعه کالبدی را به سمت انسجام عدالت فضایی و پایداری هدایت کند. روش تحقیق مبتنی بر رویکرد توصیفی تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعات اسنادی، مشاهده میدانی و تحلیل نمونه های کالبدی در شهر بابل گردآوری شده است. نتایج نشان داد که توجه به مولفه های زیباشناختی در طراحی و بازآفرینی فضاهای عمومی، علاوه بر ارتقای کیفیت محیط موجب تقویت هویت تاریخی، افزایش حس تعلق اجتماعی و اعتماد عمومی شهروندان میشود. همچنین ادغام زیباشناسی در سیاست های حکمرانی مطلوب توانسته است ظرفیت های جدیدی برای جذب گردشگر و سرمایه گذار ایجاد کرده و به رونق اقتصادی شهر کمک نماید. نتایج پژوهش نشان داد زیباشناسی شهری باید به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از حکمرانی مطلوب در سیاست های توسعه کالبدی نهادینه شود زیرا تنها در این صورت میتوان به شهری پایدار، هویت مند و رضایت بخش برای شهروندان دست یافت.

کلیدواژه ها:

زیباشناسی شهری ، حکمرانی مطلوب ، تحولات کالبدی ، شهر بابل