نقش مدیریت ذینفعان در کاهش ریسک پروژه های عمرانی

پروژه های عمرانی به عنوان محرک های اصلی توسعه اقتصادی و زیر ساختی در سراسر جهان همواره با عدم قطعیت ها و ریسک های متعددی در مراحل مختلف چرخه حیات خود مواجه هستند. بخش عمده ای از این ریسک ها ریشه در تعاملات، پیچیده منافع متضاد و انتظارات گوناگون ذینفعان پروژه دارد. این مقاله با هدف بررسی نقش مدیریت ذینفعان در کاهش ریسک های پروژه های عمرانی و ارائه یک چارچوب عملیاتی منسجم انجام شده است. روش شناسی این پژوهش از نوع تحلیلی توصیفی و مبتنی بر روش اسنادی یا کتابخانه ای است. فرآیند تحلیل داده ها با بهره گیری از تکنیک تحلیل تماتیک یا تحلیل مضمون در چهار مرحله استخراج مفاهیم، دسته بندی مفاهیم اولیه، شناسایی تم های فرعی و اصلی و در نهایت تدوین چارچوب نهایی صورت گرفته است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که مدیریت اثربخش ذینفعان می تواند از طریق پنج مسیر کلیدی شامل کاهش عدم قطعیت ادراکی، کاهش ریسک های قراردادی و حقوقی، کاهش ریسک های اطلاعاتی، مدیریت تعارضات و مقاومت های اجتماعی و ارتقای تاب آوری پروژه به طور معناداری ریسک های پروژه را کاهش دهد. در نهایت یک چارچوب پیشنهادی پنج مرحله ای چرخه مدیریت ذینفعان شامل، شناسایی، هم راستا سازی، طراحی سناریوهای ارتباطی، مشارکت فعال و مدیریت مستمر تعارضات به همراه چک لیست کاربردی برای مدیران پروژه ارائه خواهد شد.

کلیدواژه ها:

مدیریت ذینفعان ، ریسک های پروژه های عمرانی ، تحلیل تماتیک ، رویکرد تحلیلی ، مدیریت پروژه ، مدل های ارتباطی