ارزیابی مقاومت بتن های خودتراکم و مخلوط های بتن با افزودنی های نانو در پیاده روسازی و کف سازی معابر شهری

در سال های اخیر، توسعه زیرساخت های شهری پایدار نیازمند استفاده از مصالح نوین با عملکرد مکانیکی و دوام بالا بوده است. بتن های خودتراکم (SCC) به دلیل قابلیت جریان پذیری بالا بدون نیاز به ویبره و همچنین بتن های اصلاح شده با نانو ذرات به دلیل بهبود ریزساختار توجه گسترده ای در حوزه پیاده روسازی و کف سازی معابر شهری به خود جلب کرده اند. این پژوهش با هدف ارزیابی مقاومت فشاری، خمشی، سایشی و دوام بتن های خودتراکم و بتن های حاوی نانو افزودنی ها (نانو سیلیس، نانو آلومینا و نانو تیتانیا) انجام می شود. همچنین اثر همزمان این دو فناوری بر بهبود عملکرد روسازی های شهری مورد بررسی قرار می گیرد. نتایج مطالعات نشان می دهد که استفاده از نانو مواد می تواند موجب کاهش تخلخل، افزایش چگالی ماتریس سیمانی و بهبود مقاومت مکانیکی و دوام در برابر شرایط محیطی گردد. در نهایت کاربرد این نوع بتن ها در معابر شهری به عنوان راهکاری پایدار و اقتصادی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

بتن خودتراکم ، نانو ، بتن نانو سیلیس ، روسازی ، شهری ، مقاومت فشاری ، دوام بتن ، کف سازی معابر