مشارکت مردمی و مهندسی عمران پیشرانهای توسعه و کیفیت محیط شهری در کلانشهر کرج

توسعه ی پایدار شهری در گرو دو عامل حیاتی است مشارکت فعال شهروندان در فرآیندهای تصمیم سازی و طراحی مهندسی عمران مبتنی بر اصول فضایی کالبدی پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش مدیریت مشارکتی و مهندسی عمران در توسعه و کیفیت محیط شهری کلانشهر کرج انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی و پیمایشی بوده و داده های نظری از طریق مطالعات کتابخانه ای و داده های میدانی با استفاده از پرسشنامه ی محقق ساخته از ۵۰ نفر از کارشناسان حوزه ی شهرسازی عمران و مدیریت شهری کرج در سال ۱۴۰۴ گردآوری شده است. یافته های توصیفی نشان می دهد که از دیدگاه پاسخگویان، مدیریت مشارکتی به ترتیب ۹۶٪ در افزایش درآمد، ۹۴٪ در کاهش آلودگی، ۸۸٪ در حفظ تنوع فرهنگی و ۸۴٪ در ایجاد گروه های داوطلب محلی موثر است همچنین تحلیل ساختار فضایی کرج حاکی از عدم تعادل شدید کاربری اراضی، کمبود سرانه ی فضای سبز، تمرکز خدمات در شمال شهر و گسترش سکونتگاه های غیررسمی در حاشیه هاست. آزمون همبستگی پیرسون رابطه ای قوی و مستقیم (۰.۹۱۵) بین مدیریت مشارکتی و توسعه و عمران شهری در سطح اطمینان ۹۹٪ نشان داد نتیجه ی نهایی آنکه گذار از مدیریت متمرکز سنتی به مدیریت مشارکتی از پایین به بالا، همراه با بازطراحی شبکه ی معابر به سوی الگوی چند هسته ای و توزیع عادلانه ی خدمات، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای دستیابی به شهری زیست پذیر در کرج است.

کلیدواژه ها:

مشارکت شهروندی ، مهندسی عمران ، توسعه ی پایدار شهری ، کیفیت محیط شهری ، کرج