توسعه فناوری های ساخت و ساز در کشور های در حال توسعه

صنعت ساخت و ساز یکی از مهمترین بخش های اقتصادی جهان است که نقش تعیین کننده ای در توسعه زیرساخت ها، افزایش اشتغال، رشد اقتصادی و بهبود کیفیت زندگی ایفا می کند (۲۰۲۴, World Bank). کشورهای در حال توسعه در دهه های اخیر با رشد سریع جمعیت، افزایش شهرنشینی و نیاز روزافزون به توسعه زیرساخت های عمرانی روبه رو شده اند (۲۰۱۹, United Nations). با وجود افزایش سرمایه گذاری در این بخش، بسیاری از پروژه های ساختمانی همچنان با مشکلاتی مانند تاخیر در اجرا، افزایش هزینه، کاهش کیفیت، دوباره کاری و اتلاف منابع مواجه هستند (۲۰۱۷ McKinsey Global Institute). توسعه فناوری های نوین ساخت و ساز از جمله مدل سازی اطلاعات ساختمان (BIM)، هوش مصنوعی، اینترنت اشیا، چاپ سه بعدی، رباتیک، پهپادها و فناوری های پیش ساخته می تواند نقش مهمی در افزایش بهره وری، کاهش هزینه ها و دستیابی به ساخت و ساز پایدار داشته باشد (۲۰۱۸ Eastman et al). هدف این پژوهش بررسی وضعیت توسعه فناوری های ساخت و ساز در کشورهای در حال توسعه، شناسایی چالش های استقرار فناوری های نوین و ارائه راهکارهایی برای گسترش استفاده از این فناوری ها است (Ariono et al. ۲۰۲۲). پژوهش حاضر از نوع مروری - تحلیلی است و داده های آن از مقالات معتبر داخلی و خارجی، کتاب های تخصصی و گزارش های سازمان های بین المللی گردآوری شده است. نتایج نشان می دهد که توسعه فناوری های ساخت می تواند موجب افزایش کیفیت پروژه ها، کاهش زمان اجرا، کاهش هزینه های چرخه عمر ساختمان، بهبود ایمنی و کاهش آثار زیست محیطی شود (۲۰۲۱ Adekunle et al). همچنین نبود زیرساخت های دیجیتال، کمبود نیروی انسانی متخصص، ضعف سیاست گذاری و محدودیت سرمایه گذاری از مهم ترین موانع توسعه این فناوری ها در کشورهای در حال توسعه به شمار می روند (Özcan Deniz et al. ۲۰۲۴).

کلیدواژه ها:

فناوری ، ساخت ، صنعت ساختمان ، کشورهای در حال توسعه ، ساخت وساز هوشمند ، توسعه پایدار