بررسی نقش سیستم های فعال خورشیدی در بهبود بهره وری انرژی ساختمان های اداری بلندمرتبه

امروزه با افزایش تقاضای انرژی و تشدید نگرانی های زیست محیطی توجه به بهره گیری از منابع انرژی تجدیدپذیر در بخش ساختمان به یکی از مهم ترین رویکردهای دستیابی به توسعه پایدار تبدیل شده است. افزایش مصرف انرژی در ساختمان های اداری بلندمرتبه و ضرورت کاهش وابستگی به منابع انرژی فسیلی توجه به فناوری های خورشیدی را به یکی از راهکارهای موثر در دستیابی به توسعه پایدار تبدیل کرده است. هدف از این پژوهش بررسی نقش سیستم های فعال خورشیدی در بهبود بهره وری انرژی ساختمان های اداری بلندمرتبه و ارزیابی ظرفیت این سیستم ها در کاهش مصرف انرژی و هزینه های بهره برداری است. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای و بررسی منابع علمی معتبر انجام شده است. در این راستا انواع سیستم های فعال خورشیدی شامل سامانه های فتوولتائیک و آبگرمکن های خورشیدی از نظر عملکرد، میزان تولید انرژی و قابلیت ادغام با ساختمان های بلندمرتبه مورد بررسی قرار گرفته اند. نتایج پژوهش نشان می دهد که استفاده از سیستم های فعال خورشیدی می تواند ضمن تامین بخشی از نیاز انرژی ساختمان موجب کاهش مصرف سوخت های فسیلی، کاهش انتشار آلاینده های زیست محیطی و افزایش بهره وری انرژی شود. همچنین یکپارچه سازی این سامانه ها با طراحی معماری ساختمان های اداری بلندمرتبه می تواند به بهبود عملکرد انرژی و کاهش هزینه های بلندمدت بهره برداری منجر گردد. از این رو بهره گیری از سیستم های فعال خورشیدی به عنوان راهکاری موثر در جهت توسعه ساختمان های پایدار و کم مصرف حائز اهمیت بوده و توصیه می گردد.

کلیدواژه ها:

سیستم های فتوولتائیک ، سیستم های فعال خورشیدی ، بهره وری انرژی ساختمان ، ساختمان های اداری بلندمرتبه