ارزیابی نقش هوش مصنوعی مولد در فرآیند طراحی شهری و برنامه ریزی توسعه پایدار

گسترش فناوری های هوش مصنوعی به ویژه هوش مصنوعی مولد زمینه تحولات قابل توجهی را در حوزه طراحی شهری و برنامه ریزی توسعه پایدار فراهم کرده است. هدف این پژوهش ارزیابی نقش و ظرفیت های هوش مصنوعی مولد در بهبود فرآیندهای تحلیل، تولید طرح و تصمیم سازی در طراحی شهری است. پژوهش حاضر با رویکردی ترکیبی و مبتنی بر مرور نظام مند، ادبیات تحلیل مفهومی و بررسی سناریوهای کاربردی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی مولد می تواند با تولید سریع گزینه های طراحی، تحلیل داده های پیچیده شهری و شبیه سازی سناریوهای توسعه به ارتقای کیفیت تصمیم گیری و کارایی فرآیندهای طراحی شهری کمک کند. همچنین این فناوری امکان بررسی همزمان شاخص های اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی را فراهم کرده و می تواند در جهت تحقق اهداف توسعه پایدار موثر باشد. با این حال چالش هایی مانند سوگیری داده ها، محدودیت در درک زمینه های اجتماعی فرهنگی و نیاز به نظارت انسانی همچنان وجود دارد. در مجموع، نتایج پژوهش نشان می دهد که استفاده ترکیبی از توان تحلیلی هوش مصنوعی و دانش تخصصی طراحان می تواند مسیر شکل گیری شهرهای پایدار، هوشمند و تاب آور را تقویت کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، هوش مصنوعی مولد ، طراحی شهری ، توسعه پایدار ، تاب آوری شهری