مروری بر پژوهشهای انجام شده در خصوص تاثیر استفاده از وسایل خودران و متصل بر شاخصهای جریان ترافیک

هدف این پژوهش مرور نظام مند پژوهشهای انجام شده در خصوص تاثیر استفاده از وسایل نقلیه خودران و متصل بر مدلهای جریان ترافیک و تحلیل روشهای کمی و تحلیلی ارائه شده در این حوزه است. از مجموع ۹۳۴ مقاله اولیه بررسی شده پس از حذف تکراری و غربالگری، عنوان، چکیده و متن کامل، ۷ مقاله مرتبط و معتبر برای تحلیل نهایی انتخاب شدند. یافته ها نشان می دهد مدل های رفتاری پیروی از خودرو در چهار سطح همگن، ناهمگن خودروهای معمولی، ناهمگن وسایل نقلیه متصل و خودکار و ناهمگن ترکیبی طبقه بندی می شوند. همچنین وسایل نقلیه متصل و خودکار پایداری ردیف های جریان ترافیک را بهبود می بخشند و اتوماسیون تاثیر بسیار بیشتری نسبت به اتصال پذیری به تنهایی بر ظرفیت ترافیک دارد. افزایش نرخ نفوذ سطوح بالاتر اتوماسیون (L۴ و L) ظرفیت ترافیک را حدود ۱۱.۱ درصد افزایش می دهد و نرخ نفوذ اتوماسیون (۵۲.۶ درصد) در مقایسه با اتصال پذیری ۱۲.۳ درصد تاثیر غالب بر ظرفیت دارد. پارامترهای کلیدی مدل های شبیه سازی خرد برای خودروهای خودران و متصل شامل سرعت مطلوب (۱۰۰-۱۴۰ کیلومتر بر ساعت)، زمان دنبال روی (۱.۱-۲.۲ ثانیه) و شتاب بیشینه (۰.۳-۰.۸۳ متر بر مجذور ثانیه) است. مدل سازی پیوسته نیز در دو جهت تبیینی و عملی در حال توسعه است. رویکرد جامع مدل سازی جریان ترافیک در عصر وسایل نقلیه متصل و خودکار نیازمند تلفیق مدل های خرد، کلان و پیوسته با در نظر گرفتن سطوح نفوذ و اتوماسیون است.

کلیدواژه ها:

وسایل نقلیه خودران و متصل ، جریان ترافیک مختلط ، مدل پیروی از خودرو ، پایداری رده ای