تاثیر هوش مصنوعی مولد بر دموکراتیک سازی مشارکت مردمی در طراحی

در قرن ۲۱ تاثیر هوش مصنوعی مولد بر دموکراتیک سازی مشارکت مردمی در طراحی الهام خوشدل پاشاکی بر ظهور هوش مصنوعی مولد تحولی بنیادین در تعامل میان معماران و شهروندان ایجاد کرده است. این پژوهش با هدف واکاوی تاثیر این فناوری دموکراتیک سازی مشارکت مردمی در فرآیندهای طراحی معماری و شهری صورت گرفته است تا پیش از این پیچیدگی ابزارهای تخصصی، طراحی شهروندان را به حاشیه می راند و مشارکت اغلب به نظر سنجی های نمادین محدود می شد. با ورود ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی مولد رابط های کاربری شهودی به کاربران غیر متخصص اجازه می دهد تا ایده های خود را به داده های معمارانه تبدیل کرده و در فرآیند تولید فرم و کارکرد مشارکت مستقیم داشته باشند. این مقاله با روش تحلیلی توصیفی و بررسی مطالعات موردی اخیر نشان می دهد که هوش مصنوعی نه تنها موانع زبانی و فنی طراحی را کاهش می دهد بلکه بستری برای «هوش جمعی» فراهم می کند که در آن نیازهای شهروندان به طور مستقیم در مدل های پارامتریک ادغام می شود. با این حال پژوهش حاضر، نسبت به چالش های جدی نظیر سوگیری های الگوریتمی، تصاحب فضای عمومی توسط داده های غیرمستند و خطر تقلیل دموکراسی به انتخاب های زیبایی شناسانه هشدار می دهد. در نهایت این مقاله چارچوبی اخلاقی فنی ارائه می دهد که در آن، هوش مصنوعی مولد به جای جایگزینی با گفت وگوی انسانی به مثابه میانجیگری هوشمند عمل می کند که می تواند مشارکت مردمی را از فاز انفعالی به فاز فعال ارتقا داده و به سوی معماری پاسخگوتر حرکت کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مولد ، دموکراتیک سازی مشارکت ، طراحی معماری ، هوش جمعی