پارادایم نوین نوسازی شهری تحلیل اثرات دوقلوی دیجیتال هوش مصنوعی، تامین مالی زنجیره ای و تاب آوری زیستی در بافتهای فرسوده شهری

این پژوهش با هدف بازتعریف الگوهای نوسازی در بافتهای فرسوده شهری بر پایه چهار رکن بنیادین انجام شده است. با توجه به بحرانهای کالبدی و اقتصادی در هسته های قدیمی، شهرها ضرورت گذار از روشهای سنتی به سوی مدیریت هوشمند بیش از پیش احساس می شود. پژوهش حاضر بر بررسی پیوند میان چهار مولفه اصلی تمرکز دارد: مدلهای شبیه ساز دیجیتال، سامانه های هوشمند پردازش داده، سازوکارهای نوین تامین مالی زنجیره ای و اصول طراحی طبیعت مبنا. پرسش اصلی تحقیق این است که چگونه ترکیب این ابزارها می تواند فرآیند بازآفرینی را از یک مداخله کالبدی صرف به یک تحول ساختاری و پایدار تبدیل کند. یافته های اولیه نشان می دهد که استفاده از شبیه سازهای دیجیتال و هوش مصنوعی دقت در پیش بینی فرسودگی و ریسک های ساختمانی را به شدت افزایش می دهد. همزمان استفاده از مدل های نوین مالی مانع از توقف پروژه ها به دلیل کمبود بودجه شده و عدالت در توزیع سرمایه را تضمین می کند. در نهایت بازگشت عناصر طبیعی به بافت شهری از طریق طراحی های زیست مبنا موجب ارتقای کیفیت زندگی و پایداری محیطی می شود. این مطالعه با ارائه یک چارچوب یکپارچه نشان می دهد که نوسازی موفق مستلزم هم افزایی میان دقت، فناوری، شفافیت مالی و سلامت اکولوژیک است. نتایج حاصل از این پژوهش می تواند به سیاست گذاران شهری کمک کند تا برنامه های نوسازی را از حالت واکنشی به حالت پیش بینانه و مستدام تغییر دهند.

کلیدواژه ها:

نوسازی شهری ، دوقلوی دیجیتال ، هوش مصنوعی ، تامین مالی زنجیره ای ، تاب آوری زیستی ، بافتهای فرسوده شهری