بررسی نقش مدیریت یکپارچه خدمات شهری و رویکردهای خودترمیمی در افزایش تاب آوری محیطی شهرداری ها

افزایش شدت و فراوانی بحران های محیطی نظیر تغییرات اقلیمی، آلودگی های زیست محیطی و مخاطرات طبیعی، ضرورت بازنگری در شیوه های مدیریت شهری را بیش از پیش آشکار ساخته است. در این میان مدیریت یکپارچه خدمات شهری به عنوان رویکردی هماهنگ و سیستمی نقش مهمی در بهبود عملکرد شهرداری ها و ارتقای تاب آوری محیطی ایفا می کند. این نوع مدیریت با هم افزایی میان بخش های مختلف خدمات شهری از دوباره کاری ها جلوگیری کرده و زمینه تصمیم گیری کارآمدتر در مواجهه با بحران های محیطی را فراهم می سازد. از سوی دیگر رویکردهای خودترمیمی که ریشه در مفاهیم پایداری و سازگاری اکوسیستمی دارند بر توانایی سیستم های شهری برای بازیابی، تطبیق و بازگشت به وضعیت تعادل پس از اختلالات محیطی تاکید می کنند. به کارگیری این رویکردها در سیاست گذاری ها و برنامه های اجرایی شهرداری ها می تواند موجب کاهش آسیب پذیری زیرساخت ها، افزایش انعطاف پذیری محیطی و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان شود. پژوهش حاضر با بررسی نقش مدیریت یکپارچه خدمات شهری و تلفیق آن با رویکردهای خودترمیمی به تحلیل چگونگی افزایش تاب آوری محیطی شهرداری ها می پردازد. نتایج این بررسی نشان می دهد که حرکت به سوی مدیریت هماهنگ، مشارکتی و مبتنی بر ظرفیت های خودترمیمی می تواند به عنوان راهبردی موثر در مواجهه با چالش های پیچیده محیطی و دستیابی به توسعه پایدار شهری مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدیریت یکپارچه خدمات شهری ، رویکردهای خودترمیمی ، تاب آوری محیطی ، شهرداری ها