ارزیابی انتخاب پذیری آنالوگ های فوتیباتینیب (۱۲۰-TAS) نسبت به گیرنده های خانواده FGFR در کلانژیوکارسینوم داخل کبدی با استفاده از داکینگ مولکولی

کلانژیوکارسینوم داخل کبدی (iCCA) یکی از بدخیم ترین سرطان های کبدی است که گیرنده های فاکتور رشد فیبروبلاست (FGFRS) به ویژه FGFR۲، نقش مهمی در پیشرفت آن دارند. فوتیباتینیب Futibatinib یا ۱۲۰-TAS به عنوان یک مهارکننده تیروزین کیناز در درمان این بیماری به کار می رود اما بروز مقاومت دارویی و عوارض جانبی، طراحی مشتقات جدید را ضروری ساخته است. در این مطالعه آنالوگ های جدید فوتیباتینیب با استفاده از داکینگ مولکولی ابتدا بر اساس میل اتصال به FGFR۱ غربالگری شدند و سپس از نظر انتخاب پذیری در برابر FGFR۱-FGFR۴ مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد آنالوگ FTN۱۹۳ با وجود حفظ عملکرد مناسب در FGFR۱ و FGFR۴ در اتصال به FGFR۲ و FGFR۳ برهم کنش های پایدارتر و انتخاب پذیری بیشتری نسبت به فوتیباتینیب ایجاد کرد. این یافته ها FTN۱۹۳ را به عنوان یک کاندید دارویی امیدوارکننده برای توسعه مهارکننده های اختصاصی تر FGFR و بهبود درمان بیماران مبتلا به iCCA معرفی می کند.

کلیدواژه ها:

فوتیباتینیب ، گیرنده های FGFR ، کلانژیوکارسینوم داخل کبدی ، مهارکننده های تیروزین کیناز ، انتخاب پذیری ، داکینگ مولکولی