بررسی و بهینه سازی جدایش انتخابی کالکوپیریت از پیریت در کانسنگهای سولفیدی مس پیریت دار با استفاده از بازداشت کننده های نوین

در این پژوهش به منظور بهینه سازی فلوتاسیون کانسنگ مس سولفیدی پیریت دار مجموعه ای از آزمایش های جامع در مقیاس آزمایشگاهی بر روی نمونه ای با عیار حدود ۳.۴ درصد مس و بیش از ۷۰ درصد پیریت انجام شد. هدف اصلی افزایش بازیابی مس و کاهش عیار مس در باطله با حداقل مصرف مواد شیمیایی بود. با توجه به نتایج مطالعات کانی شناسی و آنالیزهای تصویری، درگیری شدید و ماتریکسی بین پیریت و کالکوپیریت حتی در ابعاد ریز به عنوان مهم ترین عامل محدودکننده جدایش انتخابی شناسایی شد؛ از این رو به منظور افزایش درجه آزادی کانی ها دانه بندی خوراک کاهش داده شد. سپس به منظور بهبود انتخاب پذیری در فرآیند فلوتاسیون اثر متغیرهای عملیاتی شامل pH پالپ و نوع بازداشت کننده و کلکتور بررسی شد. در این راستا عملکرد بازداشت کننده هایی نظیر پرمنگنات پتاسیم، سولفات روی، دکسترین و پراکسید هیدروژن به صورت ترکیبی در رفتار فلوتاسیونی کانی های سولفیدی ارزیابی شد تا مناسب ترین شرایط جدایش برای کاهش تلفات مس در باطله تعیین شود؛ از این رو تمرکز اصلی بر کاهش اتلاف مس در باطله یک مرحله رافر و چهار مرحله اسکونجر قرار گرفت. یک آزمایش به عنوان تست های بهینه انتخاب شد. تست بهینه با استفاده از سیانور و پرمنگنات پتاسیم نشان داد که در شرایط قلیایی (pH=۱۱.۲) و در حضور کلکتور Z۱۱ با ۲۰ درصد جامد و با دانه بندی ۴۵ میکرون، پیریت به طور موثری بازداشت شده و بازیابی کلی مس به حدود ۸۶ درصد و عیار باطله به ۰.۶ درصد رسید. نتایج این بخش نشان داد که کنترل دقیق pH، انتخاب بهینه بازداشت کننده ها و درک صحیح از میزان درگیری کانی ها نقش تعیین کننده ای در بهبود عملکرد مدار فلوتاسیون دارد.

کلیدواژه ها:

فلوتاسیون ، بازداشت پیریت ، مس سولفیدی ، کالکوپیریت ، کلکتور