ارزیابی و مقایسه ریسک ناپایداری دیواره های ورودی تونل با رویکرد تحلیل قطعی و احتمالاتی مونت کارلو مطالعه موردی: تونل انحراف آب معدن مس سونگون

در این مطالعه پایداری دیواره های پرتال تونل انتقال آب در دو مقطع طولی (AA) و عرضی (B-B) با رویکرد ترکیبی تحلیل قطعی و تحلیل احتمالاتی مبتنی بر شبیه سازی مونت کارلو بررسی شد. مدلسازی قطعی نشان داد ضریب اطمینان مقاطع به ترتیب برابر ۱.۰۷۲ و ۱.۱۰۴ است که هر دو زیر آستانه ایمنی پایداری شیب قرار دارند. تحلیل احتمالاتی با ۱۰۰۰۰ تکرار و با در نظر گرفتن توزیع نرمال پارامترهای مقاومتی چسبندگی میانگین ۱۰۰ کیلوپاسکال با ضریب تغییرات ۳۰ و زاویه اصطکاک میانگین ۳۴ درجه با ضریب تغییرات ۱۰ میانگین ضریب اطمینان را برای مقطع طولی برابر ۱.۰۰۰ با احتمال شکست ۳۸.۱۸٪ و شاخص قابلیت اطمینان ۰.۴۱ و برای مقطع عرضی برابر ۱.۱۲۵ با احتمال شکست تقریبا صفر و شاخص قابلیت اطمینان ۰.۷۹ گزارش نمود. مقایسه نتایج نشان می دهد تحلیل قطعی تمایل به برآورد میانگین شرایط دارد در حالی که تحلیل احتمالاتی دامنه واقع بینانه تری از ریسک را آشکار می سازد؛ به ویژه در مقطع طولی عدم قطعیت پارامترها منجر به افزایش محسوس خطر شده است. با توجه به نتایج پیشنهاد می شود اجرای تقویت های موضعی، انجام آزمایش های تکمیلی جهت کاهش عدم قطعیت پارامترهای ژئومکانیکی و استقرار برنامه پایش میدانی در نواحی بحرانی در اولویت قرار گیرد تا حاشیه ایمنی به سطح مطلوب دست یابد.

کلیدواژه ها:

پایداری ، شیب ، تحلیل احتمالاتی ، مونت کارلو ، ضریب اطمینان ، احتمال شکست ، دیواره های ورودی تونل