بررسی اثر مورفولوژی پوسته های اکسیدی حاصل از نورد گرم بر بازده جدایش مغناطیسی

پوسته های اکسیدی حاصل از فرآیند نورد گرم یکی از مهمترین پسماندهای صنایع فولاد هستند که به دلیل دارا بودن اکسیدهای آهن قابلیت بازیافت و استفاده مجدد را دارند. در این پژوهش اثر مورفولوژی پوسته های اکسیدی بر بازده جدایش مغناطیسی مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور سه مورفولوژی شامل نمونه ی پولکی، نمونه ی خرد شده و نمونه ی پودری انتخاب شد و برای هر مورفولوژی سه آزمون جدایش مغناطیسی با استفاده از آهنربای نئودیمیومی به قطر ۱۲ میلی متر بر روی نمونه های ۱۰۰ گرمی انجام شد. بازده جدایش بر اساس اختلاف جرم اولیه و جرم باقی مانده پس از جدایش محاسبه گردید. نتایج نشان داد که میانگین بازده جدایش برای نمونه های پولکی، خرد شده و پودری به ترتیب برابر با ۴۲، ۸۱/۷ و ۸۵ درصد است. همچنین نمونه های خرد شده و پودری نسبت به نمونه ی پولکی انحراف معیار کمتری داشتند که بیانگر پراکندگی کمتر نتایج در سه تکرار آزمایش است. مقایسه ی نتایج با مدل کلاسیک تشکیل پوسته های اکسیدی نشان داد که رفتار مغناطیسی نمونه های صنعتی را نمی توان تنها بر اساس ترکیب فازی تفسیر کرد و مورفولوژی ذرات نیز نقش مهمی در بازده جدایش ایفا می کند. نتایج این پژوهش نشان می دهد که کاهش اندازه ذرات و افزایش آزاد شدگی فازهای مغناطیسی می تواند بازده جدایش مغناطیسی را به طور محسوسی افزایش دهد. این یافته می تواند در طراحی فرآیندهای بازیافت پوسته های اکسیدی و بهبود بهره وری جدایش مغناطیسی در صنایع فولاد مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

پوسته اکسیدی ، نورد گرم ، جدایش مغناطیسی ، مورفولوژی ، بازیافت ، مگنتیت