پایش وضعیت جداکننده های مغناطیسی مجتمع فرآوری سنگ آهن همدان

جداکننده های مغناطیسی از مهم ترین تجهیزات مورد استفاده در کارخانه های فرآوری سنگ آهن هستند که وظیفه اصلی آن ها افزایش عیار ماده معدنی و حذف باطله های غیر آهن دار است. در پژوهش حاضر عملکرد جداکننده های مغناطیسی کارخانه کنسانتره سنگ آهن همدان بررسی شده است. عیار آهن در نمونه اولیه ۴۲.۵ درصد اندازه گیری شد و نمونه مورد مطالعه افزون بر کانی های آهن دار حاوی ناخالصی هایی از جمله سیلیکات ها، کربنات ها، رس و حدود ۳ درصد گوگرد بود. مطابق فلوشیت کارخانه جداکننده مغناطیسی تکی که در پایین دست آسیای گلوله ای اولیه قرار گرفته است در دانه بندی حدود ۱۷۰ میکرون و شدت میدان ۱۸۰۰ گوس عیار آهن را از ۴۲.۵ درصد به ۶۰ درصد افزایش می دهد. در ادامه جداکننده های مغناطیسی طبقاتی که به صورت سری بعد از سرریز هیدروسیکلون نصب شده اند با شدت میدان های ۱۴۵۰ گوس در درام اول، ۱۲۵۰ گوس در درام دوم و ۱۱۰۰ گوس در درام سوم عیار محصول را از ۶۰ درصد به ۶۷ درصد می رسانند. همچنین نتایج نشان می دهد که کاهش شدت میدان مغناطیسی موجب افزایش عیار کنسانتره و در مقابل کاهش بازیابی می شود. تمامی جداکننده های مورد استفاده در این کارخانه با سرعت چرخش ۲۱ دور بر دقیقه فعالیت می کنند و ابعاد آن ها شامل طول ۳ متر و قطر ۱.۲ متر است. بر این اساس می توان بیان کرد که انتخاب صحیح پارامترهای طراحی و بهره برداری از جداکننده های مغناطیسی اثر مستقیمی بر بهبود راندمان فرآوری، افزایش کیفیت کنسانتره و کاهش هزینه های عملیاتی کارخانه دارد.

کلیدواژه ها:

جداکننده های مغناطیسی تر ، پرعیارسازی سنگ آهن ، بازیابی ، آهن ، کنسانتره سنگ آهن همدان