بررسی اثرات نوع آبپاش، سرعت و جهت باد و توپوگرافی منطقه بر یکنواختی پخش آب در سیستم آبیاری سنترپیوت

برای افزایش یکنواختی پخش آب و کاهش تلفات تبخیر و بادبردگی در سیستم آبیاری بارانی سنترپیوت باید از آبپاش های مناسبیاستفاده نمود. موقع انجام پژوهش حاضر بر روی سیستم مورد مطالعه، سه نوع آبپاش مختلف نصب شده بود که تفاوت در نوع آن ها،باعث رسیدن به اهداف تعیین شده پژوهش می شود. جهت ارزیابی، ظروف جمع آوری آب مطابق استانداردهای ANSI/ASAES۴۳۶. ۱ و ISO-۱۱۵۴۵ روی زمین قرار داده شدند و برای بررسی یکنواختی پخش از روابط هییرمن و هین (به صورت وزن دار) وکریستین سن (به صورت غیروزنی) استفاده گردید. پس از انجام ارزیاب ی ها، آبپاش نلسون R۳۰۰۰ با متوسط ضریب یکنواختی پخشآب حدود ۸۰ % جایگاه بهتری نسبت به دو نوع دیگر آبپاش داشت و آبپاش سنینگر LDN با متوسط عمق پخش حدود ۲۰ میلی متر ازلحاظ عمق پخش در سرعت مورد استفاده دستگاه در مرتبه اول بود و در انتها آبپاش PROS-۰۴ جای داشت. بررسی سرعت و جهتوزش باد نشان می دهد که این عوامل در تغییر ضریب یکنواختی موثر بوده و ممکن است آن را کاهش و یا گاها افزایش دهند. همچنینبا بررسی اثر توپوگرافی بر روی یکنواختی پخش، مشاهده گردید که در همه اسپ نها، با کاهش ارتفاع تا یک مقدار مناسبی، میزانیکنواختی پخش آب افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

آبپاش ، تلفات تبخیر و بادبردگی ، توپوگرافی ، سرعت و جهت وزش باد ، سنترپیوت ، ضریب یکنواختی پخش آب