نقش فعالیت های ورزشی مشارکتی در تقویت احساس تعلق مدرسه ای و سرمایه اجتماعی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فعالیت های ورزشی مشارکتی در تقویت احساس تعلق مدرسه ای و سرمایه اجتماعی دانش آموزان انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مرور و تحلیل مطالب مرتبط در منابع علمی داخلی و خارجی بود. در روند پژوهش، ابتدا مفاهیم کلیدی شامل فعالیت ورزشی مشارکتی، احساس تعلق مدرسه ای و سرمایه اجتماعی تعریف و سپس ارتباط میان آن ها بررسی شد. برای تحلیل مطالب، از رویکرد کیفی-تحلیلی و طبقه بندی یافته ها بر اساس مولفه های روان شناختی، اجتماعی و تربیتی استفاده شد. نتایج بررسی ها نشان داد که مشارکت دانش آموزان در فعالیت های ورزشی گروهی باعث افزایش تعامل، همدلی، همکاری و پذیرش متقابل میان آنان می شود. همچنین این فعالیت ها زمینه ساز تقویت روابط مثبت با همسالان و معلمان و در نتیجه افزایش احساس تعلق به مدرسه هستند. از سوی دیگر، حضور فعال در برنامه های ورزشی مشارکتی به شکل گیری اعتماد، هنجارهای مشترک و شبکه های ارتباطی پایدار در میان دانش آموزان کمک می کند. یافته ها نشان داد که سرمایه اجتماعی در مدرسه از طریق مشارکت جمعی در ورزش تقویت شده و به بهبود فضای روانی و اجتماعی مدرسه منجر می شود. علاوه بر این، چنین فعالیت هایی می توانند میزان انزوا، تعارض و بی انگیزگی تحصیلی را کاهش دهند. در مجموع، نتایج بیانگر آن است که فعالیت های ورزشی مشارکتی ابزاری موثر برای ارتقای انسجام اجتماعی و تعلق خاطر دانش آموزان به محیط مدرسه هستند. بنابراین، توجه بیشتر مدیران و برنامه ریزان آموزشی به توسعه این فعالیت ها ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: فعالیت های ورزشی مشارکتی ، احساس تعلق مدرسه ای ، سرمایه اجتماعی ، دانش آموزان ، مدرسه