گل پنیرک؛ نگهبان خاموش التهاب با گنجینه ای از پلی فنول ها و موسیلاژهای درمانگر
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 42
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
KESHAVARZICONF07_071
تاریخ نمایه سازی: 17 شهریور 1405
چکیده مقاله:
گل پنیرک (Malva sylvestris L.) یکی از شناخته شده ترین گیاهان دارویی در طب سنتی ایران و بسیاری از کشورهای جهان است که قرن ها به عنوان درمانی طبیعی برای التهاب گلو، سرفه، زخم های پوستی، اختلالات گوارشی و بیماری های التهابی مورد استفاده قرار گرفته است. اگرچه کاربردهای درمانی این گیاه در فرهنگ های مختلف ریشه ای دیرینه دارد، پژوهش های چند دهه اخیر نشان داده اند که اثربخشی آن تنها بر پایه تجربه های سنتی نیست، بلکه حاصل حضور مجموعه ای از ترکیبات زیست فعال شامل موسیلاژها، پلی فنول ها، فلاونوئیدها، آنتوسیانین ها، اسیدهای فنلی و سایر متابولیت های ثانویه است که به صورت هم افزا طیف گسترده ای از فعالیت های زیستی را ایجاد می کنند. هدف از این مقاله مروری، بررسی جامع شواهد علمی موجود درباره ترکیبات شیمیایی گل پنیرک، مکانیسم های مولکولی اثرات ضدالتهابی، آنتی اکسیدانی، ضدمیکروبی و ترمیم کننده آن و همچنین تبیین جایگاه این گیاه در پزشکی سنتی و فناوری های نوین است. برای این منظور، مطالعات منتشرشده در پایگاه های SID،Magiran ، Civilica و سایر منابع معتبر علمی در بازه زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ بررسی و یافته های حاصل از مطالعات آزمایشگاهی، حیوانی، بالینی و کاربردی به روش ترکیب روایتی تحلیل شدند. بررسی منابع نشان داد که موسیلاژهای موجود در گل پنیرک با تشکیل لایه ای محافظ روی مخاط های آسیب دیده، موجب کاهش التهاب و تسریع ترمیم بافت می شوند، در حالی که ترکیبات فنلی و فلاونوئیدی از طریق مهار گونه های فعال اکسیژن، کاهش تولید سایتوکاین های التهابی و مهار رشد میکروارگانیسم های بیماری زا، نقش مهمی در حفظ سلامت سلول ها ایفا می کنند. افزون بر کاربردهای درمانی، پژوهش های جدید استفاده از عصاره و موسیلاژ گل پنیرک را در تولید بسته بندی های زیست تخریب پذیر، غذاهای فراسودمند، سنتز سبز نانوذرات و سامانه های نوین دارورسانی تایید کرده اند. در مجموع، شواهد موجود نشان می دهد که گل پنیرک نه تنها یکی از ارزشمندترین گیاهان دارویی سنتی به شمار می رود، بلکه می تواند به عنوان منبعی مهم برای توسعه داروهای چندهدفه، فرآورده های طبیعی و فناوری های زیستی آینده مورد توجه قرار گیرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
امیرحسین شجاعی مهر
دانش آموز، حافظ کل قرآن کریم و پژوهشگر در علوم مختلف؛ استان اردبیل، شهرستان خلخال