تحلیل نقش کشاورزی شهری در ارتقای امنیت غذایی و توسعه پایدار شهری با تاکید بر شهر اردبیل

گسترش شهرنشینی، کاهش اراضی حاصلخیز و افزایش وابستگی شهرها به زنجیره های طولانی تامین غذا، چالش های جدیدی را در حوزه امنیت غذایی و پایداری شهری ایجاد کرده است. در این میان، کشاورزی شهری به عنوان یکی از رویکردهای نوین برنامه ریزی شهری، با ادغام فعالیت های تولید غذا در درون یا پیرامون شهر، می تواند به ارتقای امنیت غذایی، بهبود کیفیت محیط زیست و تقویت تاب آوری شهری کمک کند. هدف این پژوهش بررسی نقش و ظرفیت های کشاورزی شهری در ارتقای امنیت غذایی و توسعه پایدار شهری با تاکید بر شهر اردبیل است. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی تحلیلی بوده و داده های مورد نیاز از طریق منابع کتابخانه ای، اسناد و مطالعات پیشین گردآوری و تحلیل شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که کشاورزی شهری علاوه بر تامین بخشی از نیاز غذایی شهروندان، می تواند در افزایش سرانه فضای سبز، کاهش هزینه های مدیریت شهری، بهبود کیفیت هوا، مدیریت پسماندهای آلی و ایجاد فرصت های شغلی محلی نقش موثری ایفا کند. در شهر اردبیل نیز به دلیل محدودیت توسعه افقی، توزیع نامتوازن فضای سبز و وجود اراضی و فضاهای بلااستفاده شهری، بسترهای مناسبی برای توسعه کشاورزی شهری وجود دارد. با این حال، موانعی همچون دسترسی محدود به زمین، ابهامات قانونی، کمبود منابع مالی و ضعف آموزش های تخصصی، توسعه این فعالیت ها را با چالش مواجه کرده است. بر این اساس، تدوین سیاست های حمایتی، ایجاد چارچوب های قانونی مناسب و جلب مشارکت نهادهای شهری و شهروندان می تواند زمینه توسعه کشاورزی شهری را در راستای ارتقای امنیت غذایی و دستیابی به توسعه پایدار در شهر اردبیل فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

کشاورزی شهری ، امنیت غذایی ، توسعه پایدار شهری ، شهر اردبیل ، فضای سبز شهری