سنجش رویکرد معلمان نسبت به استفاده دانش آموزان از ابزارهای هوش مصنوعی

گسترش شتابان فناوری های نوین و نفوذ روزافزون سامانه های هوش مصنوعی مولد در ساحت های گوناگون زندگی فردی و اجتماعی، نظام های آموزشی را با تحولی بنیادین و گریزناپذیر روبه رو ساخته است. دانش آموزان امروزی به عنوان بومیان دیجیتال، با سرعتی چشمگیر از این ابزارها برای تکالیف درسی، ایده پردازی و یادگیری بهره می گیرند. در کانون این دگرگونی، معلمان نقش محوری را در هدایت، بازخورد و مدیریت یادگیری ایفا می کنند و نوع نگاه، باورها و آمادگی روانی و تخصصی آنان مستقیما جهت گیری آموزشی را تعیین می کند. پژوهش حاضر با هدف تبیین و سنجش رویکرد معلمان در قبال به کارگیری ابزارهای هوش مصنوعی توسط دانش آموزان تدوین شده است. در این تحلیل، ابعاد گوناگون این رویکرد شامل پذیرش فناورانه، دغدغه های اخلاقی و اصالت یادگیری، دگرگونی در طراحی آموزشی و نیاز به ارتقای سواد دیجیتال معلمان مورد واکاوی قرار گرفته است. تحلیل مولفه ها نشان می دهد که رویکرد معلمان آمیزه ای از فرصت انگاری آموزشی و بیم از کاهش مهارت های شناختی پایه ای است. در نهایت، راهکارهایی جهت هم راستاسازی قابلیت های هوش مصنوعی با اهداف تربیتی و توانمندسازی کادر آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، رویکرد معلمان ، سنجش آموزشی ، اصالت یادگیری ، سواد دیجیتال